De club van de gladde benen

Deze maandag schoven de tien leden van ‘De Theatertroep‘ met Judith Herzberg aan tafel in de grote zaal van het academietheater. De schrijvers wilden alles weten van deze gefierde, al maanden van tevoren aangekondigde, schrijfster. De theatertroep breekt meteen het ijs door te vragen naar wat wij nou eigenlijk doen ‘zo op de schrijfopleiding’. Een gesprek werd geopend waarin we elkaar beter leerden kennen, tezamen met een waterval aan wederzijdse tips. Wie ‘De Theatertroep’ zegt, zegt eigenlijk: De Richel, Frascati  en De Parade. Het collectief is waar de leden vroeg voor opstaan en naar bed gaan.

Judith zat helemaal links en vertelde zo nu en dan een aspect van het werkproces. Zo kwamen we erachter dat haar rol vooral bestond uit het weggooien van honderden aangeleverde teksten. Met tien makers, heb je veel materiaal. Dat blijkt. De kunst zat hem in de filosofie van het kleine. Aan de hand van dagelijkse kleine dingen een houvast bieden. Dat maakt de tekst absurd en daarmee komt het thema meer tot zijn recht. Judith is goed in het opvangen van rare aspecten van taal in de maatschappij. Zo zit er een reclametekst van Dior in het stuk ‘Hoe is echt echt.’ Niet onbelangrijk is dat ze honingdropjes snoepte tegen haar februarihoestje. Dat hebben wij allen nauwkeurig gevolgd.

De Theatertroep lijkt een harmonische groep te zijn. Sommigen onder ons meenden een aangeleerde beleefdheid te bespeuren. Doen deze mensen echt allemaal stuk voor stuk wat ze het liefste doen? Als ik eerlijk ben is ‘Dat wat ik het liefste doe’ iets wat mij overkomt. Ik kan het niet omtoveren naar een theatercollectief. Het kan niet mijn levensstijl worden, want dan wordt het een gewoonte.

Als je bij de gladde benen horen wil, dan moet je, scheren scheren scheren. Een saamhorigheid met scheerders. Een afspraak die je met je scheermes maakt om bij de andere scheerders te horen. Een verbond. Jij en je mesje werken aan die gladde benen. Je negeert de wondjes, infecties en vooral de tijd die eraan verloren gaat. Alles op de gladde benen.

Ik ben onder de indruk van de saamhorigheid van ‘De Theatertroep’. Al tien jaar zijn zij een theatergezelschap. Ze komen vier keer in de week samen. De vergaderingen vinden plaats in eigen café De Richel. Ze schrijven met z’n allen de teksten voor hun stukken. Opvallend is (ook tijdens de KingKong) dat ze elkaar laten uitpraten. Ze maken grapjes en vullen elkaar aan. Ze kennen elkaar. Dit is de droom van elke schrijver. Ik heb bijna het gevoel dat deze mensen zijn getransformeerd naar een hoger iets dat ik niet ken maar wel kennen wil.

Om eerlijk te zijn ben ik best bang voor het niet hebben van saamhorigheid. Na de opleiding vallen we in een gat. Tenminste, zo voelt dat. Zorg er dan maar eens voor dat je leuk genoeg bent om deel uit te maken van de scheerders. Als je maar je stoppels bijhoudt. Zorg er dan maar voor dat je de wondjes kan verdragen en bereid bent om je pleisters te delen. Ik wil mijn pleisters delen, maar dan moet ik wel uitverkoren (scheergeschikt) zijn.

Venus zorgt niet alleen voor gladde benen, maar ook voor een zandloperfiguur.  Dat was net op de reclame. De zon schijnt door de luxaflex en mijn benen liggen maagdelijk en bescheerschuimd in de badkuip. Ik dacht een week geleden nog dat scheren alleen maar goed was. Deze cruciale dag (het begin van het einde) twijfel ik over de onschuldigheid van het haren scheren. Haren? Donsje, bescherming van de huid. Het is ‘deel van’ de huid. Mijn tijdschrift staat bol van de zakjes probeer-Nivea en l’OrealParisgel. Ik smeer het op mijn neus en tussen mijn tenen, kijken of het helpt. Ik denk aan mijn meisjesbestaan dat nog losstaat van alles wat er mis aan kan zijn. De eerste streep scheerschuim weg (RSSSH) is één van de eerste dingen die ik doe met mijn lichaam. Er raakt een nieuw bewustzijn geboren en ik kom er nooit meer vanaf. Ik hoor nu bij de geschorenen. Ik hoor niet meer bij de maagdenbenen. Jazeker, er bestaan ook maagdennagels (ongelakt), maagdenbillen (ongetraind) en maagdennekjes (nog niet krom van de dilemma’s). Niemand is hier nu echt bij me. Het is ‘ik’ en de tijd. Het scheerschuim, het mes, de toekomst met Venus Embrace. Ik heb een figuur en ik zal eraan werken dat het blijft wat het is nu. Het is goed dat ik er nu mee begin want dan hoef ik alleen maar te zorgen dat er nu niks meer fout gaat. Blijven scheren, blijven controleren. Zo blijven modellen inwisselbaar met mij. Power to the people.

De saamhorigheid van de theatertroep heeft haar vruchten afgeworpen. Vooral na het bezoeken van de voorstelling ‘Hoe echt is echt echt’ vielen hun verhalen over samenwerken op hun plek. Wat op het eerste gezicht oogt als een collage van random materiaal blijkt achteraf wel degelijk met elkaar in verband te zijn. Die veelzijdige zintuigprikkeling vindt pas plaats als spelers, schrijvers, makers, muzikanten en vormgevers (of allemaal inéén) elkaar goed begrijpen. Bovendien kregen zowel de makers van het stuk als de personages in het stuk een stem. Zo liet bijvoorbeeld een acteur telkens iets vallen in een bak met water zodra een personage ‘het zwembad’ indook. Hiermee wordt tegelijkertijd een verhaal verteld, en laten zien dat er een verhaal verteld wordt. Hiermee wordt de toeschouwer getraind op het onderscheiden van spel en dat wat echt is. Wat is echt echt? Het spelen met deze elementen zorgde voor hilarische scenes en bereikte het effect dat de ene toeschouwer een andere voorstelling zag dan de andere. Dan is er een bespreekbaar verschil in smaak. Dan is er een gesprek. Dat weet deze Theatertroep bij het publiek teweeg te brengen. Daarvoor buigen wij.

Om bij een club te horen moet er altijd aan een voorwaarde voldaan worden. De één heeft van nature gladde benen. De ander verzuipt in het schuim tijdens zijn weg om tot dat punt te komen. Er bestaat geen collectief met tien keer hetzelfde paar benen. Zolang men zich niet open snijdt om gladde benen te krijgen bestaan dit soort collectieven slechts ter verfraaiing van onze samenleving.

En nu aan je weekend!

Anne & Julia

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *