Bij de tandarts

Latest posts by Lila Payens (see all)

Ik vertel over mijn vakantieplannen om te gaan kamperen in Roemenië.
“Oh dat hoor je niet zo vaak, he”, zegt de tandarts.
“Nou wij gaan je nu ook even inpakken, net alsof je in een tent ligt, zodat alle antibacteriële vloeistoffen je kleding niet bederven.”
“Ja, dat is goed”, antwoord ik enigszins afstandelijk.
Het enige wat ik kan denken is dat ik hoop dat het kamperen op vakantie niets te maken heeft met antibacteriële vloeistoffen die mijn kleding kunnen bederven.
“Ik ga je nu verdoven.”
Tegen de assistente:
„No, no, the big needle”
Ik denk: „Oh no, no, not the big needle he”
Maar ik zeg niets.
De naald recht m’n spier van m’n kaak in.
Ram, de duim komt dichterbij, ze drukt het er zo, helemaal, “floeps”, uit.
Ik voel de vloeistof m’n kaak instromen.
Ik probeer daarna nog wat te vertellen over Roemenië.
„Gelukkig kunnen ze daar Duits he” zegt ze
Ik zeg: “Ik veet eigenlijk niet of ze daar Duitsch kunnen, ik kan in ieder gezval geen Duitsch duscg, ik kan niet echt van cheluk schpreken”, ik lach als een boer met kiespijn.
„Ik hoor dat de verdoving z’n werk doet” zegt ze.
„We gaan je nu helemaal verder inpakken zodat het speeksel niet de hele tijd je keel instroomt”
„Okee, okee” denk ik „Misschien is dat wel fijn.” Soms vind ik mezelf een optimist.
Met een blauw, rekbaar, plastic tentzeil isoleert ze mijn tand, waar de wortelkanaalbehandeling nodig is, van de rest.
Het tentzeil wordt vastgeklemd door middel van een ijzeren klem slash tang op m’n wangen.
Ik voel me als een ontluikend bloemetje op een grasveld waar zonder enige aandacht een tent op  wordt neergezet.

“Is die lange stok nou voor de voortent of is die voor achter?”

Zo kijkt de tandartsassistente.

Alsof ze de tentzak niet openkrijgt en als het dan wel lukt verbaast is dat het geen bakstenen huis is. Dit denk ik puur door haar dicht geplamuurde gezicht. Op de één of andere manier ben ik zo opgevoed dat als je veel make-up op hebt, dat dat dan een teken is dat je sowieso niet van kamperen houdt, en er dus logischerwijs ook helemaal niets van begrijpt.
Ik vertrouw haar niet, mensen met make-up hebben wat te verbergen.
Sidenote: Ik vertrouw niemand die ooit heeft gedacht: “Ik wil tandarts worden!”. Die make-up heeft er niet zoveel mee te maken.

„suck it”
„with the little one”
„ja, dank je”
„where is de klem?”
„yes, that one”
„suck it”
„no, now with the big one”

Ze maakt oogcontact met me.

„Gaat het goed?”

Met drie instrumenten in je bek en een plastic tentzeil aan je wangen geklemd vind ik het nogal moeilijk om een genuanceerd doch duidelijk antwoord te geven. Ook vind ik de link niet tussen goed en de manier waarop ik er op dat moment bij lig. M’n tand wordt verkracht.
Ik zeg zoiets als “mwjajneegagweldenkkek”.
Ik voel de overgebleven zenuwen door m’n lijf gieren. Ik wil weg.
Ik ben bang dat als mijn kleine mondje zo ver wordt opengesperd ik hem nooit meer dichtkrijg.
Ik zie me al met m’n bek open, op m’n racefiets naar het OLVG fietsen om met moeite uit te leggen dat ik mijn mond niet meer dicht krijg. Dat ik voor altijd raar moet praten en dat eten niet meer leuk is. Dat er vliegjes m’n mond in vliegen. En iedereen altijd ziet hoeveel vullingen ik wel niet heb. Ik zie de man in een wit klinisch pak al over z’n halfronde brilletje kijken en zeggen:

“We hebben slecht nieuws mevrouw Payens, uw mond zal nooit meer dicht kunnen.” “We hebben wel hartstikke leuke, modieuze mondkapjes voor u in de aanbieding” “Hier eentje met een sigaret tussen de lippen, of hier met een gouden voortand” “Of wat dacht u van deze? Een mooie, ronde, volle, rode, lippenpartij!”

M’n angstgedachten worden onderbroken door een gesprek tussen de tandarts en de assistente:

 
„Do you see that wobbly thing?”

„Yes.”

„That’s her nerve.”

 
Sindsdien wordt mijn zomer gedomineerd door het beeld van een wobbly thing wat her nerve is.

2 Comments

  1. Yep! the usual bullshit of people at the dentist.
    So old school and so not nice.
    Never ever any thoughts of how they could have prevented this. Never anything like “how great that these people are so skilled that they can help me from pain and from losing my other teeth” and never ever ever a kind word about the hard work they do because people do not take care of THEIR teeth. Like the dentist is the cause of the treatment. Big surprise….the patient is.
    Better be dominated by a toothbrush while painlessly shewing on your upbringing this summer.

Laat een reactie achter op Ira van Eelen Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *