20th mrt

De Nigeriaanse prins

In de rubriek Daniëls Date-leed schrijft Daniël Klunder over zijn ervaringen en teleurstellingen in de datingwereld. Voor het eerst in drie jaar tijd is hij single (en misschien eindelijk ready to mingle?)

Als ik het café binnen loop zit hij te wachten aan een tafeltje. Een mooie, gespierde, donkere jongen van mijn leeftijd zwaait naar me. We bestellen wat thee, proberen allebei meteen een slok te nemen maar de thee is te heet dus zetten we onze kopjes weer terug terwijl we iet wat ongemakkelijk lachen. Hij vraagt me wat ik doe en waar ik vandaan kom, op mijn beurt vraag ik hetzelfde. Hij vertelt dat hij uit Nigeria komt en dat hij studeert in Amsterdam. Ik weet dat het stereotype en niet politiek correct is, maar mijn nieuwsgierigheid naar wat er in zijn broek zit wordt alleen maar groter. We praten nog wat en als de thee op is stel ik voor om naar het dakterras van mijn gebouw te gaan. Ik wilde hem niet meteen uitnodigen om naar m’n kamer te gaan, want dat vond ik wel heel duidelijk…

Helaas komt het er niet van. Hij eindigt de date met dat we te verschillend zijn, hij heeft gelijk, maar dat neemt mijn lusten niet weg. Hij vertrekt en ik stel me in op het feit dat ik hem nooit meer ga zien.

‘S avonds krijg ik opeens een halfnaakte selfie met de tekst: “Goodnight!” En een knipoog emoji. Ik zeg: “Looking good mr.” Hij zegt: “Ja, zo had je me ook vanmiddag in je kamer kunnen zien.” Ik zeg: “Jammerrrr” Hij zegt: “Moet je me snel nog maar eens uitnodigen.” Ik zeg: “Misschien moet ik dat maar doen dan.” Zo eindigt deze stimulerende dialoog.

Twee dagen later haal ik hem op van beneden voor wat, laten we eerlijk zijn, gewoon een booty call is. We drinken eerst nog even wat, we praten wat. Hij is intelligent niet erg stimulerend. De conversatie loopt wederom niet heel soepel. Hij zit de hele tijd op zijn telefoon, ik zeg er iets van, hij zit weer op zijn telefoon, ik zeg er iets van, hij stuurt nog een berichtje en legt eindelijk zijn telefoon weg.

We gaan over tot zoenen. Hij tilt me op en duwt me op bed, een veelbelovend begin denk ik zo. Maar helaas, om in schrijvers termen te blijven, maakt hij niet waar wat hij pretendeert.
Na twee minuten zoenen is hij al helemaal bezweet, hij stinkt en stopt om uit te hijgen. Hij vraagt: “ben je al moe?” Ik geef hem een rare blik en zeg met een licht verwijtende toon: “uhm.. nee..” We zoenen door, hij heeft zachte lippen en een goede kont gelukkig, dat maakt het een beetje goed. Het blijkt het enige goede te zijn.

Zodra ik vol verwachting zijn onderbroek uit trek, hopend op een grote Nigeriaanse prins, word ik begroet door een zielige kleine piemel die net wat langer dan mijn middelvinger is.
Ze zeggen wel: “It’s not the size of the boat, it’s the motion of the ocean.”  Dat kan wel zijn maar we begeven ons in een klein rubberbootje op de stille oceaan, zonder klotsende golven of zelfs maar een zuchtje wind.

Hij lijkt geen idee te hebben van hoe seks werkt, hij onderbreekt alles, net als het leuk begint te worden en lijkt niet te weten welke richting hij nou eigenlijk op wil. Ik sluit mijn ogen en fantaseer over de laatste keer met Mr. “86. Iemand die wel snapt hoe het werkt. In mijn hoofd maak ik de overweging of ik hem later deze avond een appje zal sturen of niet.

Ik heb er geen zin meer in en besluit het af te ronden. Als we klaar zijn wil ik zo snel mogelijk onder de douche, al zijn zweet en viezigheid van me af spoelen. We staan samen onder de douche en hij is enorm irritant. De hele tijd claimt hij het water, hij zeurt dat het te koud is, terwijl het kokendheet staat en nog voor dat ik mezelf kan afspoelen wil hij dat ik tandpasta voor hem pak. Ik voel iets koken en ik duw hem aan de kant zodat ik onder het water kan staan. Ik flap eruit dat hij is rustig moet doen en een beetje respect moet hebben, dit is wel mijn huis en mijn badkamer – wow ik klink echt een beetje als mijn vader nu –

Hij schrikt van mijn reactie, het kan me niet eens meer schelen. Ik vind hem vervelend en hij moet weg. NU. Ik geef hem mijn oudste, kleinste handdoek en geef hem niet zo subtiel de hint dat de pont over een kwartier gaat en dat hij die maar beter kan halen.

Hij maakt nog een aantal domme opmerkingen zoals: Ben je slechtziend ofzo? Waarom heb je een bril? Ik antwoord dat, dat meestal de reden is dat mensen een bril hebben. Hij is beledigd door mijn, achteraf gezien waarschijnlijk iets te bitchy, toon.
Het zit niet in mijn aard om gemeen te zijn en even voel ik me schuldig maar dan gaat hij rustig zitten en pakt hij weer zijn telefoon. Hij scrolt door facebook en kijkt filmpjes. Nu ben ik echt boos. Ik duw heb bijna de deur uit. Hij wil me nog een hand geven, ik heb daar geen zin in. Ik kijk totdat hij echt weg is, alsof ik bang ben dat hij terugkomt. Ik sluit de deur en ren naar de badkamer. Ik moet mijn gezicht wassen en mijn tanden grondig poetsen om zijn vieze zweet lucht van me af te halen. Bah.

 

Reacties (1)
  • Jouw prins is van zijn paard gevallen , was hierdoor het spoor helemaal bijster.
    Veel beloven , weinig geven , dat deed een gek als jij in vreugde leven,
    al was dit slechts voor korte duur.
    Het leed van deze date ? Is dat je die prins maar gauw vergeet.
    Een les voor het leven ? Gelukkig duurde deze maar even .
    Soms moet je eerst over je grens gaan , wil je weten waar deze is.
    Opstaan en weer verder gaan , m.a w : gaan met die banaan Daan !

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *