Lila
8th Dec

Dubbel D maakt kennis met Lila

‘Wat staat hier nou echt?’ is de vraag die Lila en Edna zichzelf stellen in hun column op deze blog. ‘Nou’, kunnen wij antwoorden ‘Hier staat hun interview met dubbel D’. Eerst Lila, dan Edna, want drie keer dubbel D achter elkaar maakt te veel D’s om bij te houden.

 

Naam: Lila Payens

leeftijd: 25 (….)

leerjaar/vak: Jaar 2

 

op de schrijfopleiding sinds?

Vorig jaar

 

als wat?

Als aap.

Nee niet als aap natuurlijk.

Als student. Als mens. Als meisje en vrouw.

 

waarom dit?

Ik wou graag de theaterwereld in. Ik heb in Brussel op de kunsthumaniora gezeten waar ik woordkunst drama deed. Dat is een soort van atheneumopleiding met spel, dans, voordracht en audiovisuele vorming. Ik was op m’n 19e helemaal klaar met theater. Toen heb ik media en cultuur gestudeerd in Amsterdam. Dat vond ik ok maar ik merkte dat ik alleen maar films en televisieprogramma’s aan het analyseren was en werd me er bewust van dat ik wou maken, creëren in plaats van analyseren. Toen heb ik een stage productie gedaan in de W139, een ruimte voor beeldende kunst. Ik ontmoette allemaal mensen die deden wat ze deden omdat ze het leuk vonden. Toen heb ik een jaar in de horeca gewerkt. M’n hoofd was leeg van het simpele werk en ben actief op zoek gegaan wat ik nou wou doen. Van het één kwam het ander, nu zit ik hier.

 

eigen geschreven tekst Lila:

 

Dan sta ik met m’n buik in de rij met een fles wijn bij de kassa van de Dirk.

Een meisje van een uurloon van twee zestig.

Mag ik uw ID zien?

Ik kijk haar aan.

Ik probeer non-verbaal de focus te leggen op mijn buik.

Kennelijk doet dat niets.

Ik was even vergeten dat zwangerschap niet veel met volwassen zijn te maken heeft.

Achttien ook niet.

Ik probeer non-verbaal de focus te leggen op mijn wallen.

Want ik denk, mensen van onder de achttien hebben nog niet zo veel tijd gehad om zulke wallen te verzamelen.

Ze is dom.

Ze is écht dom denk ik.

Ik sta er boven en maak er geen probleem van, problemen zat, pak m’n paspoort uit m’n tas en laat t zien. Ze kijkt naar mijn geboortedatum en besluit geld te vragen.

Vijf tachtig asjeblieft. Ik zeg hier.

Staat een oude vrouw voor me d’r boodschappen in te pakken, ze kijkt me aan.

Moet u wel wijn kopen?

ik zeg pardon?

U bent zwanger.

Ik kijk naar m’n buik en dan weer naar haar en ik zeg haar dat ik helemaal niet zwanger ben en hoe ze er in godesnaam bij komt.

Ze schrikt.

Ik lach.

Ik huil.

Huilen omdat je wil dat de grap realiteit is.

 

wat zegt dit stuk over jou?

Ik vind het zelf een prettig stuk omdat het iets dagelijks beschrijft. Zo’n meisje bij de kassa die je vraagt om je ID en ik vind dat mijn humor hier op een wrange manier naar buiten komt. Ik hou van mijn eigen humor. Dit komt uit een monoloog die ik heb geschreven voor het vak monoloog schrijven van J. Willems. Ik vond het best moeilijk. Het gaat weer over een vrouw die zwanger is en geen zin heeft in de toekomst met dat kind. Ze staat in Artis bij het hok met de leeuwen en ziet dat die leeuw een welp heeft. En praat tegen hen/hun/hullie. Ze vertelt over haar angsten Het onderwerp interesseert me, hoe weet je nou dat je klaar bent voor het moederschap? Niet denk ik, gewoon opeens is het er. Misschien komt het door m’n biologische klok, dat ik hier de laatste tijd zoveel over schrijf, tik tik tik tik tik tik. Als een bom je buik in. Doei!

 

wat doe je hiernaast?

Ik maak op garageband kutmuziek, met vriendinnen maak ik sketches. Ik ben aan het acteren voor de twintigminutenregie van een derdejaars edu hier op school, Robi Van Geenhoven. Ik vind dansen op feesten heel leuk, op harde muziek. Ik werk sporadisch in de thuiszorg. Ik heb een paar dagen geleden acrylstiften en waterverf gekocht, nu ben ik aan het tekenen en schilderen. Meestal gezichten.

 

Waar schrijf je nu aan?

Ik schrijf nu aan de vierde en de slotscène van m’n eenakter, die ik voor het vak van Nirav Christophe aan het maken ben, deze gaat over een labiele tienermoeder die haar eigen kind in haar eigen tuin begraaft.

Daarnaast ook een essay voor het vak van Jelmer Soes, die gaat over of je nou wel of niet een vluchteling in huis moet nemen.

 

wat is je ambitie?

Mijn ambitie is dat ik tevreden ben met hoe dingen gaan. Ik merk dat ik heel snel twijfel aan dingen, aan het leven, aan mezelf, aan m’n omgeving. Ik streef naar een leven waar ik rustig en gelukkig ben. Mag soms wel een periode van stress in zitten, maar alsjeblieft niet te veel.

 

welke vraag heb je altijd al willen beantwoorden in een interview? 

Ik heb nog nooit gedacht aan een interview. Of misschien wel maar ik zou niet weten welke vraag. Ik ben wel altijd bang voor vragen zoals: wat is je favoriete standje of hoeveel bedpartners heb je al gehad. Deze zou ik niet leuk vinden om te beantwoorden. Ok. Even nadenken hoor. Vragen over je lievelingseten enzo vind ik ook stom. Het is altijd zo makkelijk om te zeggen wat je stom vindt. Misschien is de vraag waar word je nou blij van, Lila? Wel een gepaste vraag:

Nou jongens, ik word blij van goede massages, frisse bedden, winterdagen met blauwe luchten, moppen (bv. Waarom is een kut niet van papier? Anders zou het een pagina zijn.), computers die snel zijn, vrienden in kroegen, en waarschijnlijk veel meer.

 

beantwoord de laatste vraag die je aan google stelde

synoniemen van sereen:

bedaard, bezadigd,kalm,onberoerd,rustig,vredig,vreedzaam.

 

 

Vrijdag maken wij kennis met het tweede deel van het duo: Edna

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *