eerstejaars 1
14th Aug

Dubbel D maakt kennis met Luuk, Ivo en Renske

Nog eens een Dubbel D met de aankomende tweedejaars. Zie het als een soort puzzel, aan het einde van de reeks is deze compleet. En het einde komt steeds dichterbij. Over twee weken de aller laatste Dubbel D. Maar begin nog niet met treuren. Eerst kennis maken met Luuk, Ivo en Renske.

 

Wie ben je?

Ik ben Luuk. Ik ben Luuk Ritmeester. Men noemt mij Luuk Ritmeester. Mijn naam is Luuk Ritmeester. Mij gedurende deze introductie niet langer bekommerend om eventuele metafysische implicaties, ben ik achttien jaar (ondertussen negentien, red.). Het is mij niet vreemd me te verstoppen achter mijn woorden. Ondertussen heb ik drie keer het woord ‘mij’ gebruikt – nu vier keer – en nu twee keer ‘ondertussen’ – drie. Lelijk. Ik vind mezelf soms vermoeiend.
Ik hou van Acda en de Munnik, Frank Sinatra, ijshockeyen, Tsjechov, Ronald Giphart, Crazy Stupid Love (die romantische komedie) en Oscar Wilde. Niet perse in die volgorde. En ook nog van andere mensen en dingen, laten we wel wezen.
Ik distantieer me van deze introductie.
PS Fuck dit, echt.

Eise Ivo Smit, 29 jaar oud. Geboren en getogen in Groningen. Groningen is echt een hele leuke stad en een aanrader, maar na 28 jaar (en een beetje) was ik er wel aan toe om weg te gaan. Nu ben ik heel blij om in Utrecht te wonen, mede omdat ik mezelf nu eindelijk heb gevonden aan de schrijfopleiding. Ik zeg eindelijk omdat ik nogal wat studies achter de rug heb en ze ook allemaal niet afgemaakt te weten Archeologie, Geschiedenis, International Economics and Business en Wijsbegeerte.

Ik ben Renske Marike van Dijk en eenentwintig. Ik kijk en schrijf en zing en speel. Ik heb altijd op het platteland gewoond en nu woon ik dicht bij een bos in Zeist. Ik fiets naar school, heb twee broertjes en niets met katten. Mensen zien mij vaak in gezelschap van een paprika, maar ik eet ook andere dingen; yoghurt bijvoorbeeld. Ik heb veel gereisd en op boerderijen gewerkt en ik zou later op een zeilboot willen wonen met een hond en een gitaar, pen en papier.

Wat was voor jou de belangrijkste/grootste les van het afgelopen jaar?

L: De belangrijkste les voor mij dit jaar was het belang van doen (lees: schrijven) in de vorm van produceren. Ik kan snel in m’n hoofd blijven hangen met een incestueuze gedachteorgie tot gevolg. Die gedachten moeten gewoon fris op papier.

Daarnaast maak ik het mijzelf erg moeilijk door de verwachtingen en eisen van mezelf véél te hoog te stellen. Een groot deel van mijn energie en tijd ging nu zitten in het realiseerbaar maken van mijn doelen in plaats van in het schrijven zelf. Het schrijfplezier verdwijnt daarmee als tropisch regenwoud.

I: Dat ik mezelf moet toestaan om meer in het hier en nu te zijn, in plaats van in mijn hoofd bezig zijn met grote en abstracte thema’s. Ik ben altijd heel erg van de ratio geweest en heb echt het gevoel dat ik hier langzaam aan het openbreken ben.

R: Als je een lat hebt, leg deze dan neer. Als je de lat bent, ga zo door. Er is geen mand.

Hoe ga jij het komende jaar in?

L: Met gestrekt been en zonder condoom.

I: heel erg gemotiveerd en vol verwachting. De dag nadat ik vakantie had (hoera ik heb mijn p meteen gehaald), had ik eigenlijk al weer zoiets van. Kunnen we volgende week niet gewoon beginnen met jaar twee. Ik kan dus gewoon niet wachten.

R: Rustig en uitgerust en nieuwsgierig.

Wat ga jij volgend jaar toevoegen aan de blog?

L: Ik ben er nog niet helemaal over uit. Maar ik zou misschien scène analyses of bewerkingen willen doen van Goede Tijden, Slechte Tijden. Of zoiets dergelijks met TV reclame. Of leestips. Of iets tekstueels super onpraktisch – wat dat ook moge zijn. Of een zoektocht naar mooie, archaïsche woorden, zoals sacrosanct. Of zoiets waarbij je je problemen naar mij kunt mailen en dat ik ze dan anoniem publiekelijk bespreek en vaderlijk advies geef.

I: Ik heb voor Beschouwend Schrijven I Lisa Verbelen van BOG. geïnterviewd. Dat vond ik heel tof om te doen, dus ik overweeg nu om daar een soort serie van te maken – mensen uit de theater- dan wel kunstwereld interviewen die ik tof vind – met het motto: Aim for the stars.

R: Ik zou graag eigen tekst en eigen muziek combineren op allerlei verschillende manieren. Hoe krijg ik bijvoorbeeld proza en muziek samen, of poëzie?

Nu mag je treuren. Tot over twee weken!

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *