EEN HELE BEVALLING

Een belangrijk vast onderdeel van onze opleiding betreft het bezoeken van voorstellingen. Niet alleen individueel naar theater dat je aanspreekt, maar ook gezamenlijk dezelfde voorstelling zien als onderdeel van een vak. Tijdens nabesprekingen zit iedereen vaak wel op één lijn: iets was goed, of slecht, kwam leuk van de grond maar werd onvoldoende uitgewerkt, of had juist een verrassend slot. We zijn het altijd wel ongeveer met elkaar eens, tot we begin februari Hideous (Wo)men door Toneelgroep Oostpool zagen.

In het bijgaande tekstje ter aankondiging van de voorstelling was de volgende beschrijving te lezen:

In een televisiestudioachtig laboratorium vindt een experiment plaats met mensen zoals wij. Mensen die personen proberen te zijn. Mensen die mannen of vrouwen spelen. Mensen die denken dat ze uit één stuk bestaan maar in werkelijkheid niet meer zijn dan een opeenvolging van fragmenten. Want als het onwrikbare zelf een fundamentele vergissing blijkt en de illusie onze natuurlijke toestand is, welke onwaarheden kunnen wij als moderne mens dan loslaten en welke zullen we nooit kunnen missen?

Het televisiestudioachtige laboratorium wordt vormgegeven door een continu ronddraaiende schijf, ingeklemd tussen twee zwarte schotjesmuren. Aan iedere muur hangt een televisiescherm. Op de ronddraaiende schijf zijn, van elkaar gescheiden door tussenwandjes waar een schuifdeur in zit, drie woonkamers te zien. Voor het publiek is telkens één van de drie kamers direct in beeld, een tweede kamer wordt gefilmd en is zichtbaar op de televisieschermen, de derde kamer is buiten beeld. Gedurende de voorstelling tonen de acteurs, gemaskerd en gehuld in typische soapoutfits als huispakken of sneakersleehakken, hoe leeg onze gesprekken, ja misschien het hele bestaan is. Hoewel er onverwachte elementen en woordgrapjes in de op The Bold and the Beautiful geïnspireerde conversaties in de voorstelling zitten, vindt het echte spektakel pas aan het einde van de voorstelling plaats. Alle acteurs spelen hetzelfde personage: het meisje Angel, dat een abortus ondergaat.

Het is deze scène die de meningen over deze voorstelling verdeeld, maar het ook de moeite waard maakt om de voorstelling nu nog te gaan bekijken, zelfs als je er zoals enkele schrijvers erg boos van wordt. Of je het nu heel fascinerend, misselijkmakend of irritant vindt, het kijken naar een vrouw die propjes bloed uit zichzelf trekt roept iets op in je onderbuik. Tijdens de nagesprekken bleek hoe uiteenlopend dat ‘iets in je onderbuik’ bij deze voorstelling was. Een deel van het publiek wordt misselijk van het draaiende platform, en dan is de slotscène het breekpunt. Anderen vinden deze voorstelling ondanks de abortus een hele bevalling, omdat de noodzaak van dit alles voor hen een mysterie blijft. Gelukkig zijn er ook een hoop toeschouwers die de voorstelling zeer geslaagd vinden, juist vanwege de focus op de briljante vormgeving, de leegte en het misselijkmakende effect. Mocht je hier zelf nog een mening over willen vormen (en dat kunnen wij alleen maar aanraden), Hideous (Wo)men speelt nog op 12 februari in Oss, op 13 februari in Amersfoort en op 15 februari in Eindhoven.

http://www.toneelgroepoostpool.nl/2013-2014/hideous-wo-men

Screen Shot 2014-02-16 at 9.02.01 PM

Rafaelle Kwakkel (jaar 2)

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *