oudegracht
11th Mrt

Een stukje zee

Gisteravond kwam er op de Oudegracht een man naar mij toegelopen. Hij droeg sneakers zonder sokken en een te kleine muts waar grijze plukken piekhaar onderuit staken. Onbewust probeerde ik mijn boog om hem heen te vergroten, mijn voeten steeds verder richting de rand van de straat neerzettend. Hij stopte voor mijn neus en vroeg of ik misschien een telefoon had die hij even lenen mocht. Ik had geen telefoon bij me. Of ik misschien een zakcentje had voor de nachtopvang die avond. Meer als gebaar dan als goede bedoeling tastte ik de zakken van mijn jas af.
‘Ik heb wel een schelp?’ zei ik, terwijl ik de blauwe buitenkant van een mossel aan hem voorhield. Hij keek naar het blauw in mijn uitgestrekte open hand dat glinsterde door het licht van de neonreclames van de winkels om ons heen.
Met de voorzichtigheid van een kind dat zojuist een schat denkt te hebben ontdekt, pakte hij de schelp uit mijn handen. Zijn vingertoppen tastten onderzoekend alle randjes af, alsof ze hem een nog groter verhaal konden vertellen. Even rook hij er aan, heel kort, toen sloot hij zijn hand eromheen en liet hij hem zakken. Hij keek mij aan en glimlachte breed. Boven in zijn mond misten drie tanden, verder dan dat durfde ik niet te kijken.
‘Ik ben nog nooit aan het strand geweest,’ zei hij, ‘dankjewel.’ Zijn tong bleef even aan zijn lippen plakken.
Ik glimlachte terug terwijl de man langzaam weer verder begon te lopen. Hij hinkte een beetje bij elke stap die hij zette. Na drie stappen keek hij om.
‘Zeg, kun je dit eigenlijk eten?’
‘Nee. Ooit zat er een beestje in, die kon je wel eten, maar dit is alleen zijn huisje.’
Hij knikte en liep weer verder. Terwijl hij wegliep zag ik hoe hij de schelp naar zijn oor bracht, zijn hoofd lichtjes kantelend zodat het in de vorm van de schelp paste.
Daar aan de rand van de straat bleef ik kijken hoe hij lopend luisterde naar het stukje zee dat nu in zijn hand lag.

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *