Een titel heeft het niet

Door Job Kramer (jaar 1)

Ik schreef zonet zo’n net sonnet mevrouw
De allereerste keer, en zo nauwkeurig!
Zo’n oefening stemt menigeen wat treurig
Maar mij vervult het allerminst met rouw

Ik schreef zonet zo’n net sonnet meneer
Qua rijm en metrum niet te evenaren!
’t Is heerlijk zoiets edels te ervaren
En hij die zegeviert wil altijd meer…

Maar plots slaan angst en nood mij om het hart
Mijn vege lijf begint spontaan beven
Het lege vel lijkt mij nu aan te staren

Ik zei al: het is niet te evenaren
Hoe kan ik Cees iets nóg perfecters geven?
Alsnog ben ik vervuld van bitt’re smart

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *