Helden

Latest posts by Sterre Marrée (see all)

Op een goeie dag op de HKU krijg ik van een docent de wijze raad om nooit mijn helden te ontmoeten. Hoe belangrijker de held voor je is, hoe slechter het idee. Beroemde mensen blijken namelijk vaak verre van aardig te zijn.

Meteen schieten allerlei horrorverhalen me te binnen. Zo hoorde ik ooit van mijn vriend Sean dat hij op twaalfjarige leeftijd, na een Guns ’n Roses concert, vroeg om een handtekening aan gitarist Slash, die hem op zijn beurt totaal negeerde omdat hij te druk bezig was met zijn groupies. Of een bevriende muzikant, die in mijn verhaal graag anoniem wil blijven omdat hij ooit van de zanger van zijn favoriete band te horen kreeg dat zijn gezicht op een vagina leek.

Mijn muziekhelden zijn niet zo. Dat weet ik zeker. Mijn favoriete levende muzikant is Mark Lanegan, omdat hij de beste stem ter wereld heeft, hij heeft samengewerkt met mijn favoriete dode muziekheld Kurt Cobain, en er niemand ter wereld zo ‘dark, edgy and mysterious’ is als hij. Hoe kan zo iemand nou een klootzak zijn?

Daarom besluit ik, als ik na zijn optreden zie dat er een signeersessie zal zijn en ik de kans krijg om om Mark te ontmoeten de horrorverhalen te vergeten en het goedbedoelde advies van de brave HKU-docent te negeren.

Ik sta in de rij voor de signeersessie. Sean staat naast me. De woorden “groupies” en “vagina” komen in me op. Ik schud deze gedachte snel van me af. Als Mark plaatsneemt komt de rij in beweging. Veel fans zijn zenuwachtig en leggen zwijgend hun concertkaartjes of platenhoezen op de signeertafel. Anderen reiken hem de hand, en zeggen iets in de trant van “Hi Mark, nice to meet you”. Sommige fans vragen om een foto. Ik bedenk me dat dit het moment is om Mark te vertellen hoeveel hij voor mij betekent en dat ik deze gelegenheid niet zomaar voorbij zal laten gaan. Dit wordt belangrijk moment.

Het is zover. Mark kijkt mij aan, glimlacht en steekt zijn hand uit. Hier volgt een reconstructie van wat er vervolgens gebeurt.

Ik grijp Marks hand vast. Met twee handen. Ik kijk Mark intens aan. Ik vergeet dat ik ook nog een dingetje wilde laten signeren. Ik begin te praten.
Ik bedank Mark voor de fantastische show.
Mark glimlacht en knikt.
Ik bedank Mark voor alle fantastische muziek die hij in zijn leven gemaakt heeft.
Met zijn duistere stem zegt Mark “Thank you so much”.
Ik pak Sean vast en trek hem naar mij toe.
Ik vertel Mark dat Sean en ik een relatie hebben, en dat Marks muziek een cruciaal element van deze relatie is, en dat we zoveel prachtige ervaringen hebben met zijn muziek.
Op dit moment weet ik niet meer wat Mark zegt, doet of denkt. Ik weet ook niet meer wat ik allemaal uitkraam. Ik zit gevangen in mijn eigen spraakwaterval.
We gaan op de foto. Hij signeert zelfs nog iets voor Sean.
De fans achter mij kijken ongeduldig en geïrriteerd naar mij.
Ik bedank Marks hand nogmaals vast en verwijder me uit de rij.
Met trillende handen probeer ik Sean de foto te laten zien, en terwijl ik naar de foto kijk besef ik me ineens dat ik totaal geen idee heb van wat Mark nu van mij vindt. Misschien vond hij mijn verhaal flatterend, misschien vond hij het amusant. Maar voor hetzelfde geld vond hij het ontzettend irritant, en had hij meer zin in de koelkast vol bier die in de backstage op hem stond te wachten, dan in het luisteren naar mijn monoloog.

Uit ervaring kan ik nu dus het volgende vertellen: er zijn dingen die erger zijn dan erachter komen dat je idool een klootzak is. Wat erger is, is erachter komen dat je idool een hele toffe gast is, maar dat jij voor de rest van je leven met het idee moet lopen dat hij zich jou misschien wel herinnert als ‘die irritante persoon aan mijn signeertafel’.

Een week later zie ik Spinvis lopen op station Utrecht Centraal. Ik weet zeker dat het hem echt is. Ik ben ontzettend gek op zijn muziek. Ik wil naar hem toe gaan om hem dit te vertellen. Dan denk ik aan mijn Mark-ervaring, en besluit hem maar te laten lopen.

In ieder geval heeft de ervaring me zelfinzicht opgeleverd. En een amusante foto.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *