Het hoogtepunt van de week #2

Latest posts by blogschrijfopleiding (see all)

FIETS

Job Kramer (jaar 2)

Al ruim voor de jaarwisseling schreef Eva Toorop (jaar 2) haar Dieptepunt van de Week, over schrijver Evert van Welie. Ten langen leste wil klasgenoot Job toch nog even reageren met een positieve voetnoot.

Lieve Eva,

Hartelijk dank voor de aanrader in je vorige Dieptepunt van de Week. De kleurrijke bespiegelingen van Evert van Welie hebben me de donkere dagen tussen kerst en oud en nieuw doorgeholpen. Toch bespeur ik in de toon van je tekst een zeker sarcasme wanneer je het hebt over Van Welies “catchy oneliners, waar iedereen die het vak proza volgt op de schrijfopleiding van zal genieten”. Je hoopt vermoedelijk dat je intellectuele lezerspubliek moet gniffelen om de schrijfsels van de simpele hobbyist, die ook nog eens vol taalfouten zitten. En je hebt gelijk, een taalfout in welke tekst dan ook is storend, al zouden de “quinoa korrels” in jouw stukje best een spatie kunnen missen.

Hoe dan ook, toch denk ik dat rasoptimist Van Welie uiteindelijk het laatst lacht, simpelweg omdat het geluk nu eenmaal voor de dommen is. Dit geluk ervoer ik afgelopen week nog, toen op Utrecht Centraal mijn fiets gestolen werd. Ruim een kwartier heb ik in de striemende regen heen en weer gelopen bij de plek waar ik hem gestald had: fietsen zat, maar de mijne was foetsie. Boos naar huis gelopen, de volgende morgen mopperend te voet naar school gegaan, aldaar tegen wie het maar horen wilde steen en been geklaagd over het onrecht dat mij was aangedaan. Later die week kwam ik toevallig langs de plaats delict. Mijn oog viel op een blinkend groen achterspatbord. Mijn achterspatbord. Mijn fiets, op de exacte plek waar ik hem gestald had. Hij was geen moment van zijn plaats geweest, ik had met mijn neus gekeken.

De afgelopen dagen kon men mijn gefluit al van verre horen aankomen: geen fiets fietst zo lekker als een verloren gewaande fiets. Doe mij vaker zo’n miskleun, het doet mijn humeur op termijn veel goed. Zoals ik zei: geluk is met de dommen. Ik wens jou (en onze lezers) een domweg gelukkig nieuwjaar, met als goed voornemen een iets frequentere correspondentie.

Blije groet,

Job

3 Comments

  1. graag zou ik ook wat willen zegen op deze resentie en het eeuwg gezeik over mijn taal fouten door dat ik dyslectisch ben zit taalfouten in mijn stukjes mijn boek word nageken door imand die beter is in taal dan ik zelf. helaas zit bij groten jongens ook taalfouten in hun boeken . maar goed ieder is vrij om te denken wat die wil en te zegen wat wil.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *