drama
27th Nov

King Konclusie – Dramaastricht

Op maandag 21 november, nadat sommige tweedejaars wel (gefeliciteerd!) en andere tweedejaars (inclusief ondergetekende) niet hun propedeuse uitgereikt krijgen, verzorgen derdejaars studenten Diede, Machteld, Jet en Anne het King Kong College.

Zij zijn vorig weekend naar Dramaastricht geweest; een jaarlijkse conventie over schrijven voor theater, film en series. Er waren masterclasses van Jibbe Willems over falen (er werden onder andere heel kleine schrijfopdrachtjes van een halve minuut gegeven), Paul Piedfort (over het schrijven voor series, waarin ook een aflevering uit de door hem geschreven serie “T.” werd bekeken) en Ignace Cornelissen (over het schrijven van dialogen).

Omdat er veel verschillende mensen van veel verschillende opleidingen waren, waren er ook mensen met weinig schrijfervaring. Hierdoor was in de workshops niet altijd even veel verdieping te vinden.

Na een avond zuipen in Maastricht waren er de volgende dag een aantal gastsprekers: programmamaker Tim Van Aelst over ‘van wens naar werkelijkheid’ en scenarioschrijver Hugo Heinen over boekverfilmingen en fascinaties.

Het thema was “zonder Shakespeare geen Netflix”, maar zowel Netflix als Shakespeare waren niet al te vaak aan bod gekomen.

In het King Kong College discussiëren we over een aantal uitspraken die op Dramaastricht langskwamen, en doen we zinnige en ook een paar minder zinnige inzichten op over het schrijverschap. Er wordt vooral gediscussieerd over de uitspraak: “het zou goed zijn om het maken van boekverfilmingen de komende vijf jaar te verbieden” en “tussen de waarheid en schrijven botert het niet”.

Wij concluderen

Over boekverfilmingen: er heerst onder ons, schrijfstudenten, een algemene consensus dat het beter zou zijn om voorlopig geen boekverfilmingen te maken. De reden dat dit toch gebeurt, is dat het publiek dit veelal wil. Mensen zijn eerder geneigd naar een film te gaan die gebaseerd is op iets wat ze al kennen; een naam of, in dit geval een verhaal. Er heerst zogezegd een ‘wat de boer niet kent eet hij niet’ mentaliteit. Ook is het moeilijk om, na alles wat tot nu toe geschreven is, met een echt goed origineel verhaal te komen. Filmfondsen investeren liever in iets waarvan ze weten dat het publiek gaat trekken.

De meerwaarde van een verfilming van een Nederlandse bestseller valt in het niet als zo’n film aan een internationaal publiek wordt vertoond. Daarbij staat het niet alleen de creativiteit maar ook de autonomie van een (beginnend) scenarioschrijver in de weg; er wordt een grotere naam aan jouw naam vastgemaakt, en daarom is het moeilijker om je eigen naam te vestigen.

Natuurlijk zijn er voor nieuwe schrijvers talentontwikkelingsprogramma’s. Het is echter moeilijk om na zo’n ‘traject’ de volgende stap te zetten. Gevestigde schrijvers zijn namelijk vaak geneigd om hun positie niet af te staan of te delen. Als nieuwe schrijver lijkt het alsof je drie keer harder moet werken voor hetzelfde resultaat.

Gelukkig zijn er nieuwe initiatieven, zoals Netflix (hebben we het daar toch nog even over). Zij zijn niet afhankelijk van subsidies en fondsen, en produceren vaak hun eigen films, series en documentaires. Hierdoor kunnen ze zich ‘fouten’ permitteren en echt vernieuwend zijn.

Over de waarheid en schrijven: de waarheid moet worden omgevormd tot een product. Hoeveel van de inhoud waarheidsgetrouw blijft, varieert per persoon en per verhaal. Te dicht bij de waarheid blijven kan een negatieve invloed hebben op je product. Van zowel Jibbe Willems als de proza-lessen op de HKU hebben we geleerd dat schrijven ‘liegen met zo veel mogelijk waarheid’ is. Uit de waarheid haal je namelijk heel specifieke details die je niet zo snel zou verzinnen.

Wat geschreven wordt is onderhevig aan interpretatie. De frictie zit ook tussen waarheid en interpretatie. Omdat iets is uitgedrukt in taal, is het per definitie op een bepaalde manier al waar. Iets is waar omdat het in taal is uitgedrukt, maar hoeft niet per se te verwijzen naar de waarheid.

Over Dramaastricht: volgend jaar ga ik ook! Hoewel, eerst nog even mijn propedeuse binnenhalen (zei ze met een pijnlijke glimlach op haar gezicht).

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *