tm-anne-en-zef-sanne-peper2
6th Dec

King Konclusie – te gast: Ad de Bont

Afgelopen maandag was bij ons in King Kong College jeugdtheaterschrijver Ad de Bont te gast. Voor de vragenronde begint, laat Ad ons eerst een heleboel fragmenten zien van zijn gemaakte voorstellingen. “Ik maak me niet al te veel illusies, niet iedereen van jullie zal al mijn stukken gezien of gelezen hebben”. Er klinkt een bescheiden lach in de kleine zaal (al zullen de meesten van ons meer van Ad de Bont weten dan hij zelf denkt). Trailers van voorstellingen die hij schreef en soms ook regisseerde bij de Toneelmakerij, fragmenten uit Het wilde westen van Calamity Jane (voorgelezen door Diede, Jet en Machteld (jaar 3), komen daarom in het daarop volgende halfuur allemaal voorbij. Een breed scala aan kleurrijke, muzikale jeugdtheatervoorstellingen.

Wij concluderen:

Omtrent de muzikaliteit van (jeugd)theaterteksten heeft Ad de Bont een aantal heldere tips, bijvoorbeeld over het verwerken van historische feiten in een tekst. Ad schreef een jeugdtheatertekst over de zoon van Willem van Oranje. Hij schreef deze tekst in blank verzen, niet alleen ten gunste van de muzikaliteit, maar ook om een praktische reden, namelijk het vergemakkelijken van het verwerken van historische feiten.

‘Die verschillende versvormen zijn ontzettend…. handig, al vind ik dat niet het goede woord, maar ze dienen in ieder geval een heel goed doel. Bijvoorbeeld, in dat eerste deel – over de zoon Willem van Oranje – moet je toch altijd heel veel historische feiten kwijt en dan is dat in een versvorm veel makkelijker te doen zonder dat het didactische ervan te veel opvalt. In proza valt dat vaak zo op, dan is het van: “O ja, hier krijgen we het deel informatie”. Je kunt dat op een heel andere manier wegwerken in die versvormen. ’

Met andere teksten duikt Ad de Bont weer een heel andere wereld in. Bijvoorbeeld met Het Wilde Westen van Calamity Jane (8+). Er wordt flink veel gescholden in deze tekst, maar op een verfrissende manier:

“Hoe meer gescheld hoe leuker, wat mij betreft. Maar als je kijkt naar wat er op tv is, daar wordt gescholden met ‘you motherfucker’, en al dat. Als je dat een uur lang moet volhouden, dan word je niet goed. De scheldwoorden in Calamity Jane komen uit een Antwerps dialect. Daarom zijn het hele leuke, gekke vormen die wij niet zo goed kennen.”

Dat brengt ons dan ook bij het volgende onderwerp in dit KKC: Ad is van mening dat er in het jeugdtheater geen concessies gedaan hoeven te worden. Jet Landsaat gaf in de inleiding van het gesprek al aan dat het jammer is dat er zo veel makkelijk en publieksvriendelijk jeugdtheater wordt gemaakt. Later in het gesprek komt dit ook nog aan bod, waarover Ad zegt:

“Kinderen vind ik toch de mooiste mensen die er zijn. Stel, jullie waren een groep vijfjarigen, dan zou ik niet eens zo gek veel anders doen. Ik ben gewoon wie ik ben. Als ik voor vijfjarigen schrijf, dan zou ik misschien geen eindeloze hoeveelheden tekst over ze heen storten, maar dat is dan ook het enige, geloof ik. Dan gaat het over doseren. Maar thema’s doseer ik nooit. Ieder kind krijgt te maken met de dood. Opeens hoor je dat je vader kanker heeft en nog maar een half jaar te leven, ook als vijfjarige. Die dingen gebeuren en dat gebeurt met alle kinderen van alle leeftijden. Wat betreft thema’s voel ik nooit enige beperking.”

 

Foto C Sanne Peper. Anne en Zef (10+), de Toneelmakerij, tekst en regie: Ad de Bont

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *