thumb_img_1315_1024
17th Okt

Marty zeikt, Janneke lacht

Marty van Rossem,
Lief mopperkontje van de klas,

Ik ken je nog niet zo lang. 5 september j.l. maakte ik kennis met je somberte. Je slaapt te weinig en het leven met 5 uur slaap per nacht is niet gemakkelijk. Er is stress of doelloosheid. De slaappillen zijn op of teveel vruchten heb je gegeten en dan zit je ineens de hele ochtend op het toilet. Mensen vinden dat raar of normaal of grappig of vinden er niks van. Ook dat is erg. We mogen dan in het derde meest welvarende land van de EU leven, er zijn echt wel rampen gebeurd. Op kleine én op grote schaal. Het ergste deze maand vond jij:

‘Mensen die fokkin’ aan de linkerkant blijven staan bij de roltrap en daarmee de doorloop blokkeren. Fcking aso.’

Alleereerst wil ik zeggen: dat is o-ké. Je uit jezelf. Ga zo door. Dat is de eerste roltrapstap op de weg naar blijdschap. Jij uit jezelf nu in ergernis. In opgekropte woede die eruit wil. Omdat dat zo duidelijk is, ga ik je een duidelijk tegenwicht bieden. Ik zal lachen. Een opgekropte lach die eruit wil. Elke maand. Niet om jou, Marty, begrijp me goed, om mensen op linkerroltraphelften, oftewel: om jouw onderwerpen.

We beginnen direct!
Goed, de situatie. Ik stel het me voor. Je staat op een roltrap, je hebt nog 13 minuten voor je op school moet zijn (argh, een ongeluksgetal, heb jij weer), terwijl je er 17 nodig hebt. Je wil wat tijd winnen door met twee treden tegelijk als een held de roltrap op te jumpen. Maar wat gebeurt er om 8 uur 48 (juist, nu nog maar fokking 12 minuten)??? Drie dikke hobbits gaan aan de linkerkant van de roltrap staan en BLIJVEN DAAR. Je zou willen schreeuwen. Je zou willen knijpen, beuken, je niffa (*Marty’s woord voor mes) willen pakken en een bloederige roltrap creëren om er maar DOOR te kunnen, maar je bent een fokking aangepaste burger en je DOET HET NIET.

Maar wat is er leuk aan? Wat kunnen we ervan leren?
Het positief bekijken van de mens op de linkerroltraphelft:
– Het is een verandering van de orde, een indewarschopping van hoe het hoort. O jee! De mens doet iets anders dan afgesproken. Ik denk dan: YES! Goed zo mensch. Rebelleer! Trek de regels, bewust of onbewust, nog eens lekker in twijfel.
– Het is leuk dat je meer kunt zien, zowel links als rechts voor je. Billen bijvoorbeeld. Overal staan ze ineens in jouw zicht. Neem het ervan. Ben jij een billenman eigenlijk, Marty?
– Een mens wacht alles bij elkaar gemiddeld 607 dagen in zijn leven. Weer een minuutje dat je daar van af kan strepen! En dat terwijl je uitzicht had op minstens drie paar billen! Geweldig!
– We kunnen hiervan leren dat de mens niet denkt aan jou. De mens zit in zijn eigen coconnetje, net als jij in jouw agressieve coconnetje waar het borrelt en bruist van ellende. Deze mensen staan even stil. Dat is ook goed. Ze geven jou inzicht in hoe het ook kan. Op kleine en op grote schaal. Sta eens stil.

Na deze uitgezoomde, blije overzichtsblik, hoop ik van harte dat je wat opgekikkerd bent. Ik spreek je graag volgende maand nog eens. Ik kijk uit naar je gemopper. Ik zal er zijn. Met blijdschap. Verzet je niet. Ik ben er toch – ook onder jouw snor (zie je wel! Een grimas die lijkt op een glimlach. Heel goed.)

Was getekend: de lach.

Reacties (1)
  • Leuk om zoveel herkenning te lezen kleindochter, waarschijnlijk uit hetzelfde hout gesneden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *