Meidengeheim

Latest posts by Lila Payens (see all)

31-12-2012

Eén keer heb ik een huisfeest gegeven.
Dat was een succes.
Ik was er alleen zelf niet bij.
Tina Rotjov kwam langs zegt tegen mij:
Er is ook daar een feest ga je mee.
Met m’n pupillen naar de graftak kijk ik de hoek om
de huiskamer in
ik zeg ik ga is dat goed
Iedereen zegt ja is goed doei
Ik stap de fiets op
Tina Rotjov stapt ook de fiets op.
Er is een stoep bij mijn huis langs het water
midden op die stoep staan,
als je net wat vaart hebt,
twee hekjes waar je doorheen kan slalommen als je
er wat langer woont en vaker over die stoep heen fietst.
Het was donker en zoals ik al zei
mijn pupillen waren naar de graftak
en Tina Rotjov zat aan de snats.
Prima. Ik slalom er zo doorheen
ik vergeet steeds dat Tina Rotjov niet uit dezelfde buurt komt,
dus ik zei niet: ohja daar komt een hekje aan, effe rustig aan.
Ramt ze zo met die fiets kabam klengerdefletsdeng
over dr stuur heen zo het gras in tussen het hek en het water.
Ik moest niet eens lachen
zo heftig klonk het.
Vaak weet je binnen een fractie van een seconde of het lachen is of niet.
Nu had ik het verkeerd
ik had prima kunnen lachen
Na het ijzerenvalgeluid is er ijzige stilte.
Stilte na de storm.
ik verbreek de stilte met de meest gare woorden
„gaat t?”
Tina Rotjov zegt ja
staat op en raapt het geworden barrel op
en fietst.
Het lijkt wel alsof ze naast r fiets fietst, zo scheef stond het stuur.

We komen aan op het andere feest.
Ik ontmoet iemand die ik alleen maar ken uit andermans verhalen
hij mij ook.
Beneden is een roodverlichte keuken, met een vierkante tafel met drank,
het was al laat, ik drup een laatste restje wodka in een vieze plastic beker
zoek nog een milliliter cola en giet het, zover dat gieten te noemen is, naar binnen.

Tina Rotjov staat naast me met een stalen bek van de snats.
Komt er een gast naast ons staan.
Echt zo’n gast.
Een ander woord heb ik er niet voor.
Ziet ons staan, vindt ons er kennelijk vrouwelijk uit zien
volgens mij zag ik er verre van, iets wat met gender te maken heeft uit.
Zegt die gast: „Hebben jullie nog leuke meidengeheimen?”
Hij zegt dit met een infantiele stem, alsof we geen vrouwen zijn maar kinderen van vijf
die iets moeten vertellen over wat ze die dag hebben getekend bij die kleuterjuf die hij graag wil neuken.

 

Ik kijk naar Tina Rotjov
zonder iets te zeggen lopen we de deur uit en steken de tent in de fik.
We schreeuwen het uit:

HAPPY NEW YEAR
HAPPY NEW YEAR
HAPPY NEW YEAR

de volgende lijn snats gaat het neusgat in
de derde paniekaanval raast naar m’n hoofd.

Ik was t toch toch die uit Almere kwam?
Ik was t toch die drie zussen had?
Of was zij dat
ik staak de gedachte en probeer genoegen te nemen met het feit dat ik degene ben die uit Almere kom
en drie zussen heeft
ik probeer niet te denken over of het al dan niet een feit is dat
m’n moeder en vader Ria en Tom heten.

Ik zie de straatstenen onder m’n wielen voorbij flitsen
en snap eigenlijk niet wie de fiets bestuurt.

Het gaat van zelf maar ook weer niet
ik sta er ook steeds weer bij stil dat het gewoon gaat

Ik ontwijk de mensen op de straat die niet snappen wat straat en stoep is
ik ben teveel met mezelf bezig om hen dat duidelijk te maken.
Ik kijk om, de fiets blijft gaan,
het beeld flitst van huis naar stuur, huis naar stuur,
het huis staat er nog
Er zijn geen vlammen te zien
de vrouwen en mannen hangen nog uit de ramen en deuren
te dansen te zingen
te kotsen

ik kijk om ik kijk naar Tina Rotjov
TIna Rotjov is er niet
Waar is Tina dan?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *