tekentje
3rd Aug

On zinnen

We kwamen aan en hij zei zo van nou ja

en toen zei ik ja god weet ik veel maar in ieder geval was ze er nog niet.

Het werd nogal zichtbaar dat het één en ander niet kon, maar uiteindelijk dus wel.

In ieder geval wist ik dat toen al lang.

In het begin ging het zo van ha ha ha en hi hi hi maar daar kwam ie niet mee weg hoor.

Dit keer niet. Dat kan ik je wel zeggen, ja. Dus ik loop naar de overkant

sjongejongejonge de hele rimbambam komt naar me toe ik zeg ja daaag

hier betaal ik niet voor. Dus ik zo van tjop tjop vroem vroem weg de weg op

en toen belde ie weer. Hallo ja nee nee ja nee nee ja ja ja nee nee, ok, ha ha ha nee!

Ook klaar met dat. Ja god ze moeten niet willen he.

Het is meer zo van dat hij dat dan niet doet.

Maar het was dus het één of het ander.

Dit of dat.

Ik koos natuurlijk voor het ander. Voor het één doe je het niet.

Dat zie je zelf natuurlijk ook. Zeker, het kan ook anders, maar dan is de context natuurlijk ook anders.

Wikken en wegen he, wikken en wegen.

Ik zeg tegen haar van oke is goed, dat ene.

Ze was het er niet geheel mee eens.

Zij had wel voor het andere gekozen.

Maar dat heeft dan weer te maken met die context.

En een andere opvoeding.

En met dingen en zo, maar toch dacht ik van ja zo kan het wel.

Ze liep weg en ik dacht nog zo van he he. Ja dat dacht ik.

Of misschien dacht ik wel eerder poeh poeh. Daar had het ook wel wat van weg.

Maar daar gaat het niet om, het gaat er natuurlijk om dat wat het ook is, het er is.

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *