Opdat wij niet vergeten: pils.

Latest posts by Caro Goldenbelt (see all)

‘Dag pils, wat fijn dat jij hier ook bent!’ komt vanuit een bushokje, waarna de dakloze in kwestie zijn halve liter blik kust en euforisch een slok neemt.

Dat mag ook wel eens gezegd worden. Pils, wat fijn dat jij hier bent! En dat leidt tot de vraag, hoe kom je eigenlijk bij ons? Een korte historie:

Het begon allemaal met de uitvinding van de koelkast, het Franse idee van hop in je bier en een meneer genaamd Josef die in het dorpje Pilsen woonde en weleens wilde experimenteren met bier. Pils was geboren. Het ultieme bier dat, na het zure brouwsel in de middeleeuwen, niet alleen bacterievrij was, maar ook lekker. Al snel werd pils in Nederland een synoniem voor bier. De gouden combinatie van mout, hop, water en gist werd gewaardeerd als het ware een roos in de nacht.

En toen kwam er, niet lang geleden, een nieuwe standaard. Bier is geen algemeenheid, nee nee. Bier is intiem!

Kleine brouwerijtjes worden uit de grond gestampt. Speciaal en bruin en wit en paars en met ananas en bleekselderij en koffie. De moderne man met baard of snor drinkt iets waarvan de naam op verschillende manieren geïnterpreteerd kan worden en kiest zijn biertje stiekem uit op de kekke tekeningetjes die met de hand op ieder flesje zijn gewaterverfd, terwijl hij doet alsof hij de smaak kan doorgronden aan de hand van de kleur van het desbetreffende bier.

Nu ben ik eigenlijk heel erg voor specialiteit en vernieuwing in deze zin van het woord, want laten we eerlijk zijn, wat is nu leuker dan bier met een ziel? Maar alsjeblieft, laten we ons vertrouwde pils niet vergeten. Laat ons pils omarmen en alsjeblieft, zeg vandaag of morgen, wanneer je na een lange werkdag het gele geluk uit de koelkast trekt, het flesje opent en de eerste, zalige slok door je keel laat glijden: ‘Lieve pils, wat fijn dat jij hier ook bent.’

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *