Papa’s pak

door Glenn Markesteijn

Bas was acht, stond in papa’s pak, wat amper paste, hapte naar stof in papa’s
kast, dus Bas pakte hem.
Mama was vandaag wat later en pa al vele jaren. Dat pak dat hing daar maar en
elke dag ging Bas een tijdje staren naar paps pak, maar vandaag.
Hij had lang genoeg gewacht.
Rolde de pijpen en mouwen tot het draagbaar leek en strikte de strop als een
veter, dus het was een stropperdas. Een jochie in zijn pa zijn pak, hij heeft een
kruk gepakt en dacht, ik bak wat lucht voor mama.
Daar doetie dan wat zout bij, misschien wat crackers en een ei bij, cola voor de
prik wat olie voor de slik.
En spek want dat vond papa lekker.
Elf lucifers later brandde z’n vlammetje, maar ook zijn pak vatte ut. Zijn
rechterarm wild wapperend, hij wilde mama verassen maar niet met een
verbrand armpje.
Door het voordeurraam ziet mama zoonlief staan, gegil trilt door het glas,
trillende handen en een sleutel die niet past.
Fuck
Fuck
Fuck
Fuck
FUCK
De zesde zat, mama nam een sprint, vergat haar zwakke rug, haar kind, haar
kind, haar kind, haar kind. Rukte het pak van Bas zijn lijf, smeet het in de
wasbak en pakte haar kind vast.
Haar armen strak, haar ogen nat.
Stil maar Bas.
Of nee huil maar.
Je hoeft niet groot te zijn.
Je hoeft nu eventjes niet groot te zijn.
Wees klein.
Je hoeft niet groot te zijn.
De dokter heeft een zalfje voor je arm.
Voor de pijn.
Huil maar, je hoeft niet groot te zijn.

Maar Bas had nog niet aan zijn arm gedacht
Het waren een ander soort tranen.
Tranen van ik schaam me.
Tranen van angst en van what the fuck moet ik nou doen als pa alsnog zijn pak
komt halen.
Kan mijn spaarpot een pak betalen.
Mam?
We moeten gaan.
Als ik niet genoeg heb leen ik of ik neem een baan.
Mam?
Een krantwijk, verkoop mijn knikkers.
Of ik ga meer auto’s wassen.
Mam
We moeten gaan.
Ik had dat pak nooit moeten passen.
Maar papa.
Mam
We moeten gaan.
MAM
We moeten gaan
Wat als papa
Een jaar of vier te laat
Plots uit het niets voor de voordeur staat.
En weer gaat
Omdat zijn pak verband is.
Mam
En mama stond daar maar.
Dichtgeklapt.
Kon hem niet vertellen dat papa een andere Bas had.
Dus kochten ze een pak dat nu weer in de kast hangt en naar stof hapt.

pakken

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *