Proost!
19th Dec

Proost! Het jaar uitluiden in 11 essays

De kerstvakantie is begonnen. Of die nou wordt doorgebracht in knusse sferen, gehuld in kersttruien, met WHAM! en wildgebraad, of eenzaam, vloekend en omringd door goedkope drank en rookgerei, werkend aan die dramatekst die al twee weken af had gemoeten – hoe dan ook zijn het voor de meesten van ons de donkere dagen van beschouwing en contemplatie.

De schrijfopleiding sluit daarop aan met een primeur: voor het eerst in de jonge geschiedenis van dit weblog zullen de laatste dagen van december gevuld worden met een essaymarathon. Vanaf morgen verschijnt elke dag een vers essay, geschreven door de tweedejaars studenten van de opleiding, in het kader van het vak Beschouwend schrijven.

In de afgelopen zeven weken schreven de studenten, onder begeleiding (lees: bewondering) van ondergetekende, aan een essay op dialectische grondslag.

“Dialectiek: systematische manier van denken die gebruik maakt van een gedachte en het tegenovergestelde ervan om tot een standpunt te komen.”

(www.encyclo.nl)

Voor de studenten betekende dit dat zij het vak begonnen met een zelfbedachte stelling, die als ingang diende voor een schrijfproces van these, antithese en uiteindelijk synthese.

De dialectische opbouw kan de essayist tot inzichten brengen die hij nooit in zichzelf had durven vermoeden, maar let op: het kan in de tekst ook standpunten naar voren brengen die niet per se die van de auteur zelf zijn, al was het maar omdat zij worden gedwongen om het tijdens het schrijven roerend met zichzelf oneens te zijn. Leest u dus vooral de essays als zelfstandig tekstproduct waar u zich toe kunt verhouden, niet als een uiteenzetting van de particuliere mening van de auteur.

Komende elf dagen leest u alles over de maatschappelijke kracht van pulp-tv, de fijne kneepjes van het orders picken in een magazijn, het opheffen van de kast der geaardheid, de grenzen van genderdenken, de schaduwkant van de pil, de menselijke stem in de vluchtelingendiscussie, maar ook over gedrillde talentkinderen, de geweldsverheerlijking van Tarantino, kamerzoekende meisjes met bloesjes, het iemand opdringen van een kopje thee, en als klap op de vuurpijl een essay over een onderwerp dat nergens letterlijk wordt genoemd.

En op oudejaarsdag sluiten we af met een essay waarvan de slotzinnen unaniem door de klas werden verkozen tot kurk uit de fles. Blijft u dus vooral dit blog bezoeken, en proost met onze essay-marathon op het literaire jaar dat wij achter ons laten!

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *