dateleed
28th Nov

The Dating Experience

In de rubriek Daniëls Date-leed schrijft Daniël Klunder over zijn ervaringen en teleurstellingen in de datingwereld. Voor het eerst in drie jaar tijd is hij single (en misschien nog niet helemaal ready to mingle)

Dit is het verhaal van mijn eerste tinder date.
Laten we hem Justin noemen. Justin is, net als ik, 20 jaar en werkt in een ijssalon. Ik hou van ijs dus ik denk, match! We raken aan de praat en het gesprek verloopt zowaar soepel. Ik hoef niet te duwen of te trekken aan het gesprek, er worden geen spelletjes gespeeld, gewoon gezellig met elkaar praten.
Hij onderbreekt ons gesprek even omdat hij zijn tanden gaat poetsen, als hij terugkomt vraag ik: “zijn je tandjes weer lekker schoon?”  Waarop hij zegt: “Wil je komen proeven, dan kun je het zelf checken.” Op zich een slechte dialoog maar ik ben nieuw op de dating markt dus ik voel me gevleid door zijn poging mij te versieren. (Ik associeer het woord versieren trouwens nog steeds gewoon met lampjes in een kerstboom hangen, maar dat even terzijde)

Na een week over en weer te hebben gepraat ben ik het zat de hele tijd tegen een scherm aan te kijken. Ik stel voor om samen af te spreken en dat weekend komt hij naar Amsterdam.
Hij haalt me op bij mijn huis en samen reizen we richting het centrum. Het is donker als hij aankomt, hij staat niet op de goede plek en ik moet dus in het donker opzoek naar iemand die ik nog nooit gezien heb. Ik loop een rondje om het gebouw en om het hoekje vind ik iemand die lijkt op zijn foto’s, hij zwaait naar me.
Onze eerste ontmoeting. Hij wil me omhelzen, ik geef hem een hand en stel mezelf voor. Natuurlijk weet hij allang wie ik ben maar wat doe je dan in zo’n situatie? Hij begint te lachen en stelt zichzelf ook voor. Zijn stem is veel hoger dan ik had verwacht. Hij praat met een lekkere natte T en ik moet moeite doen om niet elk woord met zijn accent na te zeggen.

Op de pont naar Amsterdam Centraal proberen we een beetje kennis te maken, die week lang van appjes naar elkaar sturen lijkt nooit gebeurt te zijn en het voelt alsof dit een wildvreemde is. In een razendsnel tempo, met alles wat hij zegt, kom ik erachter dat we in totaal niks met elkaar gemeen hebben. Hij verteld dolenthousiast over een luxe restaurant waar hij ooit was, het was zo luxe dat ze bij de wc, in plaats van papier, individuele handdoekjes hadden! Ik lach vriendelijk en vraag me af wat deze lieve jongeman van luxe eten weet als zijn enige argument de losse handdoekjes in de wc’s zijn.
Tijdens het eten maakt hij een aantal slechte grapjes waar ik toch maar om lach omdat ik niet gemeen wil zijn.

Op onze reis terug naar mijn kamer probeert hij de hele tijd, zachtjes, aan me te zitten. Hij probeert mijn hand vast te houden en wil met zijn hoofd op mijn schouder leunen. Noem het angst, of onzekerheid maar ik hou niet van public display of affection. Ik probeer zo vriendelijk mogelijk zijn hand weg te duwen maar hij snapt de hint niet helemaal.

Als we weer voor mijn gebouw staan nodig ik hem toch uit om mee naar boven te komen. Ik weet dat het misschien niet het slimste idee is maar ik zie deze date toch als een soort experiment en dan wil ik wel de full experience… Ik heb in mijn hoofd dat ik hem in ieder geval wil zoenen, gewoon omdat ik wil weten hoe andere lippen voelen.

Na wat gepraat maakt hij uiteindelijk de eerste move en geeft me en zoen. Het is anders. Raar ook wel. Ik wil met mijn handen door zijn haar gaan en waar ik normaal gesproken een volle bos krullen vond, vind ik nu kort, dun haar, zo dun dat mijn vingers er niks mee kunnen. Teleurgesteld laat ik mijn handen zakken tot in zijn nek. Het lukt me niet om echt bij de zoen te blijven, ik ben alleen maar bezig met wat hij doet en hoe ik dat vind in vergelijking met mijn vriend. Hij zoent zacht, laf eigenlijk. Hij heeft kleine lippen en lijkt niet zo goed te weten wat hij er precies mee moet. Ik kan het, het best omschrijven als zoenen met een zachte, natte marshmallow. Zo voelde het. Ik word er een beetje misselijk van. Dan stopt hij ook nog eens om te zeggen dat ik heel goed kan zoenen. Bedankt voor het compliment maar jij mag nog wel even oefenen denk ik zo.

Ik realiseer me dat ik misschien ietwat hypocriet klink na mijn ode aan de slechte eerste zoen maar laat me dat even uitleggen. Mijn slechte eerste zoen was slecht op alle levels, maar er was wel passie en geilheid en spanning, het was ruw en onhandig maar ik had tenminste het gevoel dat ik iets aan het doen was. Dit was gewoon laf aan een vanille soft ijsje likken wat langzaam aan het smelten was, niet erg opwindend dus…

Het experiment is over. Ik stuur hem naar huis, hij kijkt me met veel te liefdevolle ogen aan als ik de deur achter hem wil sluiten. “Tot ziens!” Zegt hij nog. Ik sluit de deur en schud mijn hoofd, “Tot nooit!” denk ik bij mezelf.

 

 

Reacties (2)
  • Hoe was het ook alweer ? De ervaring leert ? Wat een heerlijk verhaal en wat een prachtig einde.
    Leuk en vrolijk, bijna beeldend geschreven Daniël, maar ja , ben ik niet bevoorrecht om die pont en het gebouw te kennen ? Doet u mij maar een ijsje van de Italiaan ?? Wellicht iets smaakvoller met een beetje pit, of heet dit pikant ?? Ga door mooie man, nog meer leren misschien ?
    Ga natuurlijk niet zeggen : heb ik het niet gezegd ? Kijk en vergelijk !

  • Lieve Daan,
    Ik spreek je eigenlijk jammer genoeg nooit meer, maar wat vind ik dit leuk om te lezen! Je bent echt zo gegroeid sinds ik je heb gesproken! Heel gaaf om te zien dat je zo heerlijk ontspannen bent geworden en dat je nu je schrijfpassie naleeft.
    Nog een wijsheidje die ik ooit van jou heb gekregen:
    Keep being your awesome self❤️
    Heel veel liefs en plezier daanbanaan (mijn Edwarad) xoxoxo

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *