12th apr

Vanuit het raam – Kees

Hanna woont in Haarlem aan het Spaarne in een drukbezette straat. Ze ziet een stoplicht, een brug, een fietspad, een autoweg, water met bootjes en mensen die voorbij wandelen. Ze zit uren voor het raam naar buiten te turen en ziet de leukste, vreemdste en herkenbaarste dingen gebeuren. Dit wilde ze niet langer alleen voor zichzelf houden.

De lente is al weer een tijdje in Nederland, maar vandaag is de eerste dag dat ik volop van haar kan genieten. Ik zit al een uur, in het venster van mijn raam, naar buiten te kijken. Niet alleen ben ik blij dat de zon schijnt, iedereen die voorbij fiets lacht naar me of wenst me ‘Eet smakelijk’ toe. Een paar bekenden fietsen langs en ik zwaai en een paar onbekende mensen zwaaien blij terug. Mijn benen liggen in de vensterbank, ze lijken witter dan ooit. Ze zijn het typische voorbeeld van ‘melkflessen’. Dus ze hebben vandaag extra zon nodig.

Door het water varen meerdere bootjes langs, genietend van de zon. Wat lijkt mij dat heerlijk, door de grachten van Haarlem varen, met de zon op mijn gezicht terwijl ik geniet van een koud biertje. Al vaker heb ik mij bedacht dat ik eens langs het water ga staan, en als er een gezellige boot langs komt varen, ik gewoon vraag of ik mee mag. Het lijkt me een heerlijk idee, maar ik weet zeker dat het bij een gedachte blijft.

Aan de andere kant van de gracht ligt een boot. Het is een grote oude boot, die er al ligt sinds dat ik hier woon. Ik probeer naar binnen te kijken, maar door de weerspiegeling van het water op de ramen, lukt dat niet. Ik neem aan dat er iemand woont, want af en toe in de nacht brand er een lichtje. Als de stad donker is geworden en de straten rustig, knipt er een lampje aan en kan ik vaag een silhouet zien bewegen. Ik kan niet zien of het een man of een vrouw is. Af en toe word er een poster op de boot geplakt, voor bijvoorbeeld de verkiezingen, maar ik zie nooit wie die ophangt. De boot is onderhand een mysterie geworden voor mij, waarover ik vaak fantaseer.

Laten we de man uit de boot Kees noemen. Kees is een man van in de veertig is met een vlossig baartje en lang haar. Onder deze haren is Kees onverwacht knap. Als je foto’s van hem terug zou zien van vroeger, zouden vele vrouwen meteen verliefd worden. Ik denk dat kees een Latrelatie heeft. Dit omdat hij vaker niet thuis is dan wel. Hij werkt bij een organisatie die verslaafde en of zwervers opvangen (daar ben ik nog niet helemaal over uit). Zijn vriendin heeft een praktijk aan huis waar ze massages geeft. Tijdens zo’n massage is ze erg gericht op de ontspanning van de geest. Dit is een van de redenen waarom Kees samen is met deze vrouw. Hij kan soms te veel in zijn hoofd zitten en zij helpt hem weer naar zijn lichaam te treden. Kees is een gelukkige man, maar er zijn tijden geweest dat dat anders was. Hierover heeft hij nog niet gesproken met zijn huidige vriendin. Hij schaamt zich ervoor en wil dat ze een goed beeld van hem heeft. Zo heeft Kees zijn vriendin nog nooit meegenomen naar de boot. Hij wil de boot eerste opknappen voordat zij hem ziet. Het plan om de boot op te knappen ligt er al een tijdje, hij heeft alle spullen al klaar liggen, maar vind er geen tijd voor, helaas. Maar hij heeft grote ambities. Als hij de boot heeft opgeknapt wil hij er een Airbnb van maken. De boot ligt in het hart van Haarlem, in de gracht. Hier kan hij natuurlijk goud geld mee verdienen. Als hij genoeg geld heeft opgehaald, wil hij de boot openstellen voor zwervers in Haarlem. Zodat ze ergens warm kunnen zitten, eten kunnen krijgen en wat gezelschap hebben.

Misschien is het wel een goed idee om eens bij hem langs te gaan. Gewoon eens aanbellen. Hem even zien, even spreken. Small talken over ‘Ik ben een soort van uw buurvrouw, dus ik wilde me even voorstellen.’ Gewoon om een gedeelte van mijn fantasie te laten bevestigen.

Of misschien moet ik het juist niet doen en blijven wachten op het moment dat ik hem eens zie, op zijn boot. Dat hij zijn boot aan het opknappen is, of niet. Of dat het een vrouw blijkt te zijn of misschien zelf een heel gezin. Het mysterie is rijker dan een korte ontmoeting, denk ik. Kees lijkt mij een sympathieke man, en een leuk soort van buurman. Dus dat kan ik misschien maar beter zo houden. Misschien zie ik hem nog eens, misschien ook niet. Dan heb ik nog iets om naar uit te kijken, hier vanuit mijn raam.

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *