Waar zijn de wildschrijvers?
28th Nov

Wildschrijvers op de open dag

Het gonsde door de kantine: wie schreef daar op dat scherm? Wie was dat die iedereen aanschouwde, die alles hoorde en er ook nog meteen tekstueel op reageerde? Was het God? Was het een vliegtuig?

Neen, het waren Diede, Tessa en Just, besmuikt lachend vanachter hun tafeltje. Hieronder hun wildschrijverij. Ongecensureerd. Ongecorrigeerd. Ongesnoeid.

Lex:           Vannacht hoorde ik geruzie

Ik lag in bed en buiten hoorde ik een meisje huilen

Geschreeuw van een man overstemde haar gesnik

Ik moet toegeven:

Het was half twee ’s nachts en niemand zal het horen

iedereen zou moeten slapen

Ik had mijn raam ook moeten sluiten

Mar:          U moet weten dat dit geen verhoor is

Meneer…

Lex:           Verwij

Mar:          Meneer Verwij

Lex:           Ja

Mar:          Wij proberen u geen woorden uit u mond te trekken

Bent u kalm meneer Verwij

Lex:           Lex, zeg maar Lex

Mar:          Bent u ontspannen Lex?

Lex:           Nee

Mar:          Nee?

Lex:           Nee

Mar:          Goedzo

Meneer Verwij, Lex

Gister avond, waar was u gister avond

Lex:           U zei geen verhoor

Mar:          Meneer Verwij,

Wat deed u gisteren om…

kijkt op haar horloge

Om acht uur Meneer Verwij

Lex:           Waar is uw telefoon?

Ik zie geen telefoon

Waar is de telefoon hier in de kamer

Mar:          Lex…

Lex:           Ik wil mijn advocaat

Mar:          Lex

Lex:           Ik kan toch niet

Niet nu…

Niet hier..

Mar:          Lex!

Lex:           Wat!

Mar:          Ontspan

Lex:           Ja!

Nee!

U zei geen verhoor

Mar:          Goed

Waar beginnen we…

Lex:           Bij dat u mij gaat vertellen wat ik hier doe,

Waarom ik hier zit

Mar:          U bent gisteren om acht uur gesignaleerd op de Coolsingel

Kan dat kloppen, meneer Verwij?

Lex:           Ik was…

Kerstinkopen

Mar:          U was daar met twee vrouwen

een vrouw met een groene

De ander met een rode jas

Kan dat kloppen, meneer Verwij?

Lex:           Nee

Ja, ik kende ze niet

Mar:          U kende ze niet?

Lex:           Nee, het waren zomaar twee vrouwen

Mar:          U weet wie ik bedoel?

Lex:           Ik bedoel:

Ik heb ze gezien, ja

Die twee vrouwen

Mar haalt een opgefrommelde foto uit de binnenkant van haar jas

Mar:          Hoe verklaart u dit, meneer?

Een zoen met een onbekende?

Lex:           Dit is niet de zelfde vrouw

Geen een van de twee

Mar:          Nee, deze vrouw heeft rood kroes haar

Kan dat kloppen Meneer Verwij?

Lex:           Ik wil mijn advocaat

Ik wil mijn advocaat!

 

2

Bergit:       Mevrouw,

Ja U, Mevrouw

U ziet mij wel

Ik zit hier

Hier boven

Andere kant

Hier!

Hier!

Ja

Ziet u mij?

mhmh

Dat’s even schrikken he?

Kel:            Excuseer

Ik had U niet gezien

Wie bent u?

Bergit:       Bergit, aangenaam

Bergit

Bergod

Wie bent u?

Kel:            Kel

Mijn naam is Kel

Kelly voluit

Maar mijn vriendinnen noemen mij Kel

Dus nu heet ik Kel, begrijpt u?

Bergit:       Heel goed…

Zeg eens Kel

Die vrouw met die mintgroene trui?

Kel:            Da’s Ma

Bergit:       Ma…

Kel:            Ja! Da’s Ma!

Kel pakt een telefoon uit haar handtas die, te zien aan de valse gespen en het neppe leer, duidelijk niet van Louis Vuitton is

telefoon gaat over

telefoon gaat over

Ey Pa

Hey, hoe gaat ‘t

Ey luister es

Heb jij Ma de laatste tijd nog eens gezien?

Ja dat dacht ik ook

Dat kan Ma niet zijn

Die is al vijf jaar dood

3

Ross:         Pap, ik ben verliefd

Lange stilte

Ross:         Pap, ik ben echt verliefd

Echt echt verliefd

Hij is knap en lief

Hij draagt een staartje en een kale plek op zijn hoofd

Hij draagt een bril en een lange bruine jas

Hij draagt een rode broek en een rugzak

Maar dan maar met een band over de schouder

Pap, ik ben verliefd

Lange stilte

Ross:         Pap, vraag nou door

Vraag nou door!

Papa, ik ben zo verliefd!

Ross:         Ja pap

Hij zit helemaal vooraan in de klas

En hij lacht altijd zo lief

Hij kleed zich veelal in het zwart

Een spijkerjack en een leren broek

Daaronder schoenen met dat soort gaten

En hij heeft twee ringetjes door zijn oor

Papa, oh papa, ik ben zo verliefd

Ross:         Maar pap, hij rookt niet

Alleen op feestjes rookt hij stiekem

En ik mag soms ook een hijsje

En soms een blowtje en een pilletje

Maar ik ben gelukkig papa

Gaat het daar niet juist om?

Ross:         Als ik gelukkig ben

Is het dan goed?

Dat ik soms een slokje neem

Een slokje bier

Een slokje Wodka

Dat ik soms schreeuw op feestjes

Is dat dan goed?

Is dat ok?

Dat ik dans met jongens die wel vijf jaar ouder zijn

En zoen met meisjes waar ik niet verliefd op ben

Zal je me vergeven als ik je vertel

Dat ik al twee maanden geen maagd meer ben?

Lange stilte

Ross:         Het ging per ongeluk papa

En heel geleidelijk

Ik had het pas door toen ik opstond vanochtend

Wat ik toen zag papa

Ik zal je de details besparen

Lange stilte

Twee vogels en een ooievaar

Twee maten en die zongen raar

En langzaam kwam die jongen kl…

Papa, toe nou

Reageer op mij

Je bent je kleine meisje kwijt

Ik…

Ik verkoop mijn lichaam op straat

Reageer nou eens

Papa, Papa

Toe nou, Toe nou

Ik help de buurman met wassen

Al zijn kleding op te hangen aan de waslijnen in de tuin

Wanneer jij ligt te zonnen bij de buurvrouw

Wanneer laat jij mij blijken dat ik besta?

Papa, ik hou van jou

Ik hou van jou, maar ben zo boos op jou

Zal ik je laten liggen Papa

Nu je zo vredig slaapt

Ze zijn vergeten je ogen te sluiten

Toen ze je vonden op de stoep

Voor ons huis

Voor het zieken huis

Langs de lange fietsersbaan

Suja Suja egeltje

                   En dat liedje ken ik ook niet meer

Ze hebben me voorgelezen

Gisteren

Omdat dat me wel zou helpen

Maar het enige wat ik doe

Is schrijven over de dood

4

Jos:            JAN! JAN! JAN! JAN!

JAN! JAN! JAN! JAN!

janjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjanjan

Lange stilte

JAN! JAN!

Jan:            WAT!

Jos:            Zing nog een liedje voor on Jan!

 

5

Meisjes:    Hallo,

Wij zijn meisjes

Wij dansen en wij zingen

Wij willen graag actrice worden

Kunt u dat aan ons zien?

Hallo,

Wij zijn meisjes

Wij zijn tussen de 16 en 21 jaar oud

Wij zijn al bezig van af ons derde

Ander:      vierde

Meisjes:    vierde levensjaar

Wij willen graag actrice worden

Kunt u dat aan ons zien?

Hallo wij zijn meisjes

Jongen:     En jongetje

Meisjes/

Jongen:     Wij willen graag touren

Wij willen reizen met onze eigen compagnie

Of TGA

Ander:      Dat staat voor Toneelgroep Amsterdam

Meisjes/

Jongen:     Toneelgroep Oostpool

NNT

NT

Wij willen groot worden

Jongen:     Zodat iedereen ons kent

Meisjes:    Ons ziet

Ons vraagt om handandandanddingellingetekningen

hihihihihi

Meisjes/

Jongen:     Wij zetten ons in voor het goede doel

En doen mee aan Wie is de Mol?

Wij laten onze tieten zien

Voor de kunst

Enkel en alleen voor de kunst

Ander:      Functioneel naakt

Meisjes:    Zo heet dat

Hallo,

Wij zijn meisjes

Wij willen actrice worden

Kan je dat aan ons zien?

 

5

schrijver: Kennen wij jou?

Wij zien je nooit

We horen je wel

Uit de mond van andere

de hele dag verborgen achter een scherm

Achter een bureau in een achterhuis van het cafe

We zien je

Drinken

Roken

En je niet gedragen met een druppel te veel op

Lieve schrijver,

Wij houden van jou

 

www.deschrijfopleiding.nl

 

Hallo, allemaal, ik moet nu wild gaan schrijven van mijn opleiding. Van mijn tutor om precies te zijn, maar ik ben niet zo wild helaas. Wild op z’n tijd, dat wel.

Ik voel me ook een beetje een soort, een soort, een soort stalker. Om hier vanaf deze plek een beetje stiekempjes mensen te gaan observeren. Ik ga maar even kijken wat mijn voorganger heeft gedaan

Okee. Inspiratie. Inspiratie bestaat niet wordt ons geleerd. Nu is mijn grote vriend Dyllan mij aan het vergezellen. Hij vraagt zich af of iemand ook maar weet dat ik dit aan het typen ben.
Hij zegt: schrijf iets over dat de ouders de leidende draad zijn van de open dag. Ik ben het daar mee eens.

Dyllan wil niet bij me blijven. Hij loopt nu naar beneden. Hij draagt een bril en een colafles. Geef hem een zoen als ie langsloopt. Hij zei dat ik er stralend uit zie vandaag.

Bij dezen een brief aan de ouders van alle mooie, talentvolle jonge mensen die deze dag bezoeken.
Beste ouders,

Vandaag is de dag, het uur, de minuut gekomen om je kind even vrij te laten. Stuur hem op pad. Laat hem vrij als een vogel. Dat houdt in: de eerste zestien vragen, zijn van jouw kind. Voel je daarna vrij om nog eens zestien vragen te stellen, maar dan heb je je kind in ieder geval een kans gegeven. Dan moet ie ook wel gewoon z’n bek open trekken natuurlijk.

Stel je bent een ouder, en wordt stiekem ook enthousiast van het idee om – bijvoorbeeld – schrijver te worden, vrees dan niet en doe lekker mee aan de open lessen aan de O-kant. Dit is geen reclame, maar het is wel de kans uit je leven.

Als iemand trouwens wat te eten voor me wil kopen, voel je vrij. Dat vind ik niet erg. Ik zit hierboven.

Helaas heb ik nog vrij veel huiswerk te doen, dus hoewel het de bedoeling is dat ik de moeders met brillen als inspiratiebron gebruik en daar een krachtig stukje tekst over type, doe ik dat even niet.

Ik zal de lezers meenemen in wat ik ga doen. Ik moet een monoloog schrijven voor een man, die net zijn zwangere vrouw verloren heeft. Hij staat in de file op een brug en heeft zijn vrouw aan de telefoon, maar die praat natuurlijk niet meer want ze leeft niet meer.

Nee, wacht, beter plan, beter plan. Anoniempje hier en ik, gaan even roddelen over de mensen beneden.

Roddel 1:
Er loopt daar een meisje met blauw haar. Ik heb mijn bril niet op, maar ik zie blauw. Dag meisje met blauw haar! Ik zie je. Niets negatiefs hoor. Ik vind het wel kick-ass blauw haar. Dat vindt anoniempje hier ook.

Roddel 2:

Net hoorde ik van mijn tutor dat vorig jaar op de open dag het tafeltje bij de acteursopleiding zo druk was, dat ze de tafels van de schrijfopleiding innamen. Dit jaar is dat echter anders. We maken een inhaalslag

Roddel 3:
Oeps shit daar is mijn voormalig tutor. Hij lacht vriendelijk naar me maar ik zag lichte haat onder die lach voor het openbaar maken van zijn woorden. Alles is materiaal op de schrijfopleiding Jelmer, dat weet je.

Roddel 4:
Een  meisje met bontkraag kijkt heel diep nadenkend naar het scherm. Ze zag het, fronste, en voelt zich misschien ongemakkelijk. Ze verdiept zich nu maar in haar smartphone. Ik zie je meisje, en anderen nu ook.

Roddel 5: ik noem het vanaf nu observaties. Observatie 5:
Er staat daar een oudere man met man-bun. Ik zie dat eigenlijk alleen vaak bij de techno-jeugd van tegenwoordig.
Observatie 6:
Een stel ouders zit een beetje in een boekje te bladeren van de HKU. Ik vraag me af waar hun kind heen is.
Observatie 7:

Is het jullie ook wel eens opgevallen dat belangrijke theater-mensen altijd een bril met groot imposant montuur dragen? Al-tijd.

Observatie 8:
Nee, maar serieus, wat is dat? Soms vraag ik me ook af, dat zodra je je met je beroep identificeert je je er ook meer naar gaat gedragen. Het is ook pas sinds ik op de schrijfopleiding zit dat ik een moleskine-agenda heb. Plotseling heb ik gesprekken over Parker-pennen.

Observatie 9:

Meisje met de bontkraag vertrekt. Dag meisje, have a happy life. Haar broertje met kaalgeschoren zijkanten vond het scherm erg amusant.
Observatie 10:

Er kijkt een jongen nu naar het scherm. Of een man. Ik zie de leeftijd niet echt. O het is een man. Ik zag alleen de achterkant, sorry meneer.

Observatie 11:
Koen zwaaide naar me. Hij heeft twee kannen in zijn hand. Koen, dat schort staat je geweldig.

Observatie 12:
Er zit een blonde jongen alleen aan een tafel. Hij staart teneergeslagen naar het rooster van vandaag. Wat moet hij nou kiezen? So little time, so much to do.
Kanttekening 13:
Als je met me wil komen praten, dat mag. Ik ben meer dan een voyeur, ik ben ook nog mens.
Observatie 14:
De concierge grijnst me breed toe. Gezellige vent.

Observatie 15:
! De vrouw van het echtpaar aan tafel wees net haar kinderen aan me aan. Mysterie opgelost. Hebben jullie het een beetje leuk?

Observatie 16:
JUST! Kom naar boven. He shit. Nu is hij weg.

Observatie 17:
Ik hoorde net dat tachtig procent alsnog voor de acteursopleiding komt. Deze school heeft zo veel meer! Wil je nou echt acteur worden? Schrijver, dat is pas een leuk beroep.

Observatie 18:
Twee meisjes die hier ook boven zitten kijken grinnikend naar het scherm. Eentje probeert het te verbloemen door haar dubbel fris pakje voor haar gezicht te houden. De andere kwam net verlegen om het hoekje kijken. Gezellig wel.

Observatie 19:
Ik kan niet zo goed pijlen of mensen dit nou echt lezen of niet.

Observatie 20:

Ja, een meisje leest het zeker weten. Ze zit op de plek waar net het meisje met de bontkraag zat. Ze houdt haar hand op een bepaalde manier voor haar mond. Ik kan het niet zo heel goed zien, maar ze is volgens mij aan het eten. Hallo!

Observatie 21:
Lekker interactief dit. Wist je dat de HKU helemaal PRO interactie is? Alles met inter- vinden zij top. Intermediaal, nou ja dingen met inter dus.

Observatie 22:
Ik heb trouwe lezers! Er kwamen net twee naar boven om hoi te zeggen. De studente in spe had ook een bril! Zie je, mijn observaties kloppen. Ze vroegen echter wel of ik snel wilde beginnen over de man op de brug, daar zaten ze al lang op te wachten. Ik doe aan verzoekjes. Dus dat doe ik dan maar ook. Andere verzoekjes zijn ook welkom.

Voor nieuwe lezers: ik heb eigenlijk heel veel huiswerk te doen. Ik moet een monoloog schrijven voor in mijn eenakter. Deze gaat over een man die met zijn hoogzwangere vrouw aan de telefoon zit. Er zijn allemaal complicaties, ze gaat te vroeg bevallen, nou bittere ellende dus. De man komt alleen terecht in een file, veroorzaakt door een vrouw die zelfmoord wil plegen door van die brug te springen. Ze durft alleen niet. (dramaaaa)

De man heet Derek. Dit is het moment dat zijn vrouw is overleden. Hij heeft haar aan de telefoon. Ik moet duidelijk weten wat hij wil van zijn vrouw, dus dat moet ik even bedenken.

Ik denk dus dat hij enerzijds natuurlijk wil weten of zijn vrouw nog leeft, anderzijds wil hij zijn spijt betuigen, maar het moet helderder.

—- MEDEDELING: DOX is leuk. Je kan ook bij mij blijven trouwens en dit scherm lezen. Ook heeeeel leuk.

“naar dit scherm lezen”  dat is geen Nederlands. Ik heb te veel koffie gedronken. Mijn handen trillen.

Wat wil hij wat wil hij wat wil hij. Dit, beste mensen, geeft pas echt een goede indruk van hoe ik normaal gesproken voor mijn laptopje zit.

Ik weet het. Ik denk dat hij van zijn vrouw wil horen dat hij zijn best heeft gedaan. Dat krijgt hij natuurlijk nooit te horen want ze is dood. Ik ga maar gewoon beginnen met typen. Inspiratie bestaat namelijk niet. Techniek wel.

Ja jullie missen wat context ook. Er is nog veel meer gebeurd op dit punt, maar goed.

Kan iemand wat te eten voor me halen? Ik sterf van de honger.

Nee, he fuck, dat is het niet. Want hij weet dat zijn vrouw weet dat hij zijn best heeft gedaan. Denk ik.

Meisje met de bril, ik ga je even teleurstellen en mijn huiswerk afmaken op een later moment, wanneer ik ongestoord mijn word-document een uur leeg kan laten staan en kan staren naar een knipperend streepje.

 

Mijn handen trillen zo erg van de koffie dat ik geen normale zinnen meer kan schrijven. Ik doe verzoekjes. Kom me vooral opzoeken boven. Kom vooral met me praten. Vind ik gezellig. Kom me vooral voeden. Vind ik ook erg gezellig.

Een oudere man met grijze zijkanten op zijn kale hoofd loopt de kantine binnen. Hij kijkt verward.

Hij besloot zijn binnenste te volgen vandaag toen hij in de zon over het Janskerkhof liep. Afgelopen maandagavond zei Elsemieke dat, de juf bij de senioren-yoga. Ze had hem warm aangekeken. Ze keek hem indringend aan toen ze zei “volg wat er van binnen verteld wordt”.

Hij vond het een goede zaterdagmiddag om daarmee te beginnen.

Dat was nog niet makkelijk. Hij liep lang de gracht. Steeds als hij probeerde te luisteren, liep er iemand langs. Jonge mensen vaak.
“ Hij zong fly me to the moon voor me,” hoorde hij een meisje met donkere oogpotlood zeggen in het voorbijgaan. “ Niet!”  reageerde het meisje naast haar. Het klonk ontluikend. Hij drukte zijn oren dicht. Dat hielp een beetje. Op het Janskerkhof sloot hij daarbij zijn ogen.
In een donkere ruimte hoorde hij het ineens. Hij weet niet of het echt klonk als een vertelling. Hij weet ook niet of hij het op een stem vond lijken. Het klonk ook niet als muziek. Het was een soort hummen. Hij begreep dat het een taal was waarin woorden niet bestonden. Er bestond begrip.

Hij liep. Hij volgde een kudde. Richting een gebouw.

In de kantine spreidt de kudde zich al snel uit in losstaande mensen die ieder een eigen kant op gaan. Hij ziet in een zaal lange borden hangen, waaronder statafels staan.

Willekeurig loopt hij naar een statafel toe. Een blonde man met vriendelijke blauwe ogen knikt hem toe. “Wilt u wat weten?”. “Ja,”  zegt hij tot zijn verbazing. “ Vertel” . “Wat is de maximale leeftijd om auditie te doen?” zegt zijn mond voor hem.

  1. “Heb jij je ingeschreven?” zegt een vrouw met grijs haar in strakke knot. De man knikt. “Gijs, heet je.” zegt ze kritisch. Gijs knikt. “Hoe heb je je ingeschreven, Gijs?”. Gijs haalt zijn schouders op. “Via studielink?”. “Ik kom in de plaats van mijn kleindochter,” zegt Gijs, “ze wilde komen, maar ze kon niet”. “O,”  zegt de vrouw.

Ik ben even eten halen.
Mijn klasgenoot Just is taking over. Veel kusjes Just, succes er mee. Doe je best knul. Maak je geen zorgen, er kijken maar tientallen mensen. No pressure. Je hoeft niet te presteren, maar schrijf wel iets goeds. Maar no pressure. Maar schrijf iets goeds.

Zo.

Bedankt collega, voor de overdracht.

Ik geef toe dat ik nog geen strategie heb bepaald.

Ik heb er wel over nagedacht.

Gedroomd zelfs.

Maar nog niets bepaald.

Dat is ook niet erg.

Want er kijkt geen mens.

Dus als ik laat weten dat er nog schrijfworkshops zijn.

Dan is dat voor de kat zijn…

Maar goed.

Het is wel best gezellig.

Ik zie druk overleg.

Met ouders.

Vrienden.

Of met een telefoon.

Nee!

Niet achter mijn scherm gaan zitten.

Dan zie je niks.

Wie hier is goed met pen en papier?

Wie voelt zich aangesproken?

Is het jij? Met je blauwe tas?

Nee, jammer.

Ik heb het vermoeden dat als er iets gebeurt op dat scherm, dat mensen dat dan zien.

Dus ik ga niet wachten tot er iemand kijkt.

Ik ga mensen laten kijken.

Eens zien of dat werkt.

Helpen hoofdletters?

KIJK!

Dat meisje in haar streepjes-shirt.

Dat meisje zit wel in de goede richting.

Ze moet alleen even omhoog kijken.

Kan iemand even tegen haar zeggen dat ze omhoog moet kijken?

Goed.

De eerstvolgende workshop is de van Jurrie Kwant.

Die is om 14.00.

En dat is leuk.

Maar Jurrie heeft concurrentie van Matthijs.

Sorry Matthijs, ik weet nog steeds niet met hoeveel t’s ik je naam moet spellen.

Ah.

Op het rooster staat er een.

Dus hou ik dat maar aan.

Om 14.00 krijgt Jurrie dus concurrentie van Matthijs Verboom.

Dat is onze studieleider.

Dus die staat hoger in de pikorde.

Misschien is het dus beter om naar zijn praatje te gaan.

Tenzij je je scenario-skills wil opkrikken.

Dan moet je toch echt naar Jurrie.

14.00

Aan de O-zijde.

Daar krijgen we veel vragen over.

De O-zijde is dus niet hier.

Die is aan de overkant.

Daarvoor moet je de straat op.

De kou in.

De levensgevaarlijke busbaan over.

Dan nog een stukje tot de poort met vrolijke ballonnen.

En dan, dan ben je aan de O-zijde.

Deze routebeschrijving schrikt misschien af, dat snap ik.

Maar, ben je daar, dan staat een hoop goeds op je te wachten.

Ballonnen moet dus met twee l-en.

Dat deed ik verkeerd.

En ook ik zit op de schrijfopleiding.

Je hoeft dus geen neerlandicus te zijn om te worden aangenomen.

Het mag wel.

Daar niet van.

Maar het hoeft niet.

En dat is belangrijk.

Want sommigen laten zich daardoor afschrikken.

Ik ben overigens ook digibeet.

En zeker als ik achter een Mac moet zitten.

Dus als ik soms rare dingen doe met het beeld, vergeef het me dan.

Goed.

Ah, nieuw bloed.

Hallo.

O, nee.

Daar hangt een HKU-hanger omheen.

Die zijn al van hier.

Jongens, ga eens mensen van straat plukken!

Er zijn namelijk kaartjes van de schrijfopleiding.

www.deschrijfopleiding.nl

En die moeten op.

We hebben er veel.

Momenteel meer dan er op lijken te gaan.

En dat is niet goed.

www.deschrijfopleiding.nl is trouwens leuk.

Daar moet je even op kijken.

Liefst elke week drie keer.

Want er komen elke week dus wel drie nieuwe posts online.

Dat vind ik dus feestelijk.

Dat is ook feestelijk.

Posts over uiteenlopende zaken.

Over bier bijvoorbeeld.

En dan niet echt over hoe het smaakt, maar over de bier-beleving of nog andere zaken.

Twee edities zijn er al geweest.

Dus wil je bier drinken voor studiepunten?

En ja, dat wil je.

Schrijf je dan gewoon in.

Nu.

Of morgen.

Maar niet te laat.

Want voor je het weet zijn de selectieweekenden achter de rug.

En dan moet je een jaar wachten.

En dat is dus zonde.

Van je tijd.

Zonde van de tijd die je niet hier bent.

Want hier is het dus best leuk.

Andere posts gaan bijvoorbeeld over inspirerende schrijvers.

Die overigens ook regelmatig langskomen op school.

JE HEBT NOG 5 MINUTEN OM NAAR DE O-ZIJDE TE GAAN VOOR DE VOLGENDE WORKSHOP

Dus ga.

Dat is best tegenstrijdig.

Ik wil namelijk ook wel wat aandacht.

Mijn scherm moet gelezen worden.

Dat is goed voor mijn ego.

Maar goed.

Het gaat niet om mij, maar om de opleiding.

Dus ga!

Ga naar de O-zijde.

Je mag workshops ook best twee keer volgen.

Dat interesseert me niet.

Dat is zelfs nuttig.

Gratis les.

En gratis is alles leuk.

Dus les ook.

Betaald zijn de lessen van Jurrie trouwens ook leuk.

Maar dat terzijde.

Op mijn middelbare school werden de ramen altijd gewassen voor de open dag.

Dat ze de rest van het jaar vies waren maakte niet uit.

Hier zijn de ramen niet speciaal gewassen.

Hier is het namelijk altijd best schoon.

JA.

Nieuw volk.

Hallo daar.

Je hebt een sjaal om en je rilt.

Dus je komt van buiten.

En je staat zoekend om je heen te kijken.

Dus je bent nieuw.

Dat betekent dat jij mijn publiek bent.

Dat ik tegen je kan zeggen dat er hiernaast in de grote zaal twee statafels staan waar je naartoe moet.

Want daar staan Jelmer, Tessa en Diede.

Zij vertellen met plezier en enthousiasme over de leukste opleiding van de HKU.

Doe zoals die jongen met die muts en die bril.

Die staat aan de statafel.

Volg zijn voorbeeld.

Ga en praat en vraag.

Volgens mij is de jongen met de muts en de bril net vertrokken.

Dus mijn advies om hem te volgen stopt nu.

Volg hem niet en blijf.

Want de workshops aan de overzijde zijn toch net begonnen.

Dus ik denk niet dat je daar nog binnen mag.

Jurrie is namelijk best streng.

Maar, treur niet.

Om 15.00 is er zeer waarschijnlijk nog een workshop.

Gegeven voor alumna Marjolijn van den Berg.

Haar ken ik wat minder goed.

Maar ze heeft de schrijfopleiding gevolgd.

Dus ze is heel goed.

Dag meneer.

U loopt weg.

Dat is jammer.

Rode haren zijn mooi.

Yes, het werkt.

Zijn jullie dan al naar de statafels geweest?

In de grote zaal.

Ik vraag me af of ze nu hoopt op nog een persoonlijke noot.

Cola is ook lekker.

Jammer dat ik niet meer anoniem ben.

Dat wel.

Er is sprake van eenzijdige communicatie.

Maar ach.

Dat went.

Yes!

Foto.

Jullie kunnen me wel helpen.

Willen jullie mensen kaartjes geven van www.deschrijfopleiding.nl?

Of het even delen op Facebook.

Dat is namelijk leuk.

En dan hoef ik het niet te doen.

Is hier nog iemand die niet weet waarvoor dit scherm dient?

Ik hoop het zo.

Misschien ga ik later wel geld verdienen met het schrijven van reclameteksten.

Heel weinig geld.

Dat wel.

Want als dit een voorproefje is van het publiek dat ik later ga bereiken.

Tja.

Dan vraag ik meteen een uitkering aan.

Maar velen die de schrijfopleiding hebben gevolgd hebben gewoon werk.

Dat kan van alles zijn.

Vraag het Jelmer maar.

Die is afgestudeerd in 2008.

En hij leeft nog.

En hij is geen alcoholist.

Sterker nog, hij staat in de grote zaal om al uw vragen te beantwoorden.

Nu lopen er twee naar binnen.

Zou ik ze naar mijn scherm kunnen laten kijken?

Mijn beeld stoort.

Ah, opgelost.

O ja.

De informatiebalie staat in de hoek.

Nou ja, balie.

Tafel.

Met tasjes en roosters.

Dag nieuwkomers.

Het lijkt nu rustig.

En dat is het ook wel.

Maar vanochtend was het heel druk.

Dus ga snel kijken bij de schrijfopleiding.

Voordat anderen jouw plek hebben ingenomen.

Niet dat er een limiet is voor aanmeldingen.

Maar ik zet er graag wat druk achter.

O ja.

Ook goed om te weten.

Ik heb het de hele tijd over de schrijfopleiding.

Maar die staat dus in de boekjes als ‘ Writing for Performance’

Tja.

Daar heb ik ook geen invloed op.

Maar wat wel goed is aan die titel ten opzichte van ‘de schrijfopleiding’, is dat je meteen weet dat je teksten schrijft die uitgevoerd worden.

En het is Engels.

En daar mag je van vinden wat je wil.

Net hoorde ik van Laura, dat er jaren over een titelwijziging gaan.

Dus mochten we de titel willen veranderen, dan is dat pas voor elkaar als ik allang van de opleiding af ben.

En jij ook, als je je inschrijft.

Als je naar boven wilt, dan moet je naar de trap bij de kantine.

Maar daar wil je niet heen.

Want daar is de schrijfopleiding niet.

Kunt u het vinden?

Er is trouwens koffie en thee.

Dat mag je gewoon pakken.

Doe dat trouwens maar.

En veel.

Want dan moet Koen weer aan het werk.

Koen zit nu een broodje te eten.

En te lezen.

Maar niet op mijn scherm.

Dat is jammer.

Wat zoek je?

Ah, je hebt de grote zaal al gevonden.

Wat zit er eigenlijk in de gele tasjes?

Het ziet er spannend uit.

Ja, hallo.

Met je roze jas.

Kom je kijken naar de schrijfopleiding?

Moet je doen.

Dat is in de grote zaal.

Maar je mag ook wel even hier blijven.

Dat vind ik wel gezellig.

Want, niemand ziet me.

En jij wel.

Dus daar ben ik best wel blij mee.

Heb je het leuk gehad?

Ja?

Dan heb je vast een workshop schrijven gevolgd.

Aan de O-Zijde.

Maar hier is het ook leuk.

Want Jelmer, Diede en Tessa staan binnen om al je schrijversvragen te beantwoorden.

Of komen jullie hier om een date te scoren?

Dat mag van mij ook best.

Dus kijk maar rond.

En ga naar www.deschrijfopleiding.nl

Wat een drukte ineens.

Is er een voorstelling afgelopen?

Hallo.

Ik heb bekijks.

Te gek.

Mooie tas.

Nou dan niet.

Ach, een meisje op krukken.

Daar zit vast een verhaal in.

Misschien heeft ze wel een fietsongeluk gehad.

Of een ski-ongeval.

Of is het daar nog te vroeg voor?

Ligt er al sneeuw in de bergen?

Misschien niet.

Misschien ging het daarom ook wel mis met skieen.

Want skieen op rotsen is niet handig.

Ik zit trouwens achter een Mac.

En die snap ik niet zo goed.

Dus ik weet best dat ik puntjes op de e moet zetten.

Maar ik weet niet hoe.

Dus dat woord.

Skieen.

Ga ik dus niet meer gebruiken.

Dus om praktische redenen is het dus toch een verkeersongeval.

Ik zoek mijn klasgenoot.

Help haar zoeken.

Ze heet Caro en ze heeft zwart haar.

Ze is in dit gebouw.

Heeft u haar gezien?

Misschien heeft ze een jongen bij zich met een baard.

Dat zou zomaar kunnen.

Kijk, dat meisje heeft dus niet alleen een gele tas, maar ook een roze.

Er is trouwens koffie.

Hallo.

Blond en semi-blond.

Een met telefoon.

En een zonder.

Hallo.

Zijn jullie al in de grote zaal geweest?

Daar kun je kennismaken met allerlei opleidingen.

Wil je schrijven?

Dan zit je hier goed.

Wat een besprekingen zijn daarboven allemaal aan de hand?

En wat is er toch zo spannend aan je telefoon?

Ik ben dus eigenlijk anti-smartphone.

Maar dat durf ik live niet te zeggen.

Want dan noemen mensen me opa.

En zo oud ben ik helemaal niet.

Ik heb zelfs nog geen kinderen.

Dag meisjes.

Om 10 over 3 is er een voorstelling.

Maar daar moet je niet heen.

Want die heeft niks met de schrijfopleiding te maken.

Ik weet niet waarvan wel.

Maar ach.

Om 3 uur overigens.

Is er aan de O-Zijde een schrijfworkshop.

Van Marjolein.

Dan kan je dus niet naar de voorstelling van 10 over 3.

Ik weet niet wie dat omroept.

En ik wil ook geen ruzie.

Maar je moet naar de schrijfworkshop.

Marjolijn is trouwens met lange ij.

Marjolijns met lange ij zijn goed in het geven van workshops.

Beter dan die met korte ei.

Want dat doet denken aan Pasen.

En dan bij Pasen denk je aan de Paashaas.

En ja, die kan niet schrijven.

Die kan alleen verstoppen.

Ik hoor net iemand zeggen:

‘Let je even niet op, ben je ineens bij de Paashaas.’

Zo gaat dat dus met schrijven.

Dan mag je lekker associeren.

Fuck deze Mac.

Ik wil puntjes kunnen zetten.

Koen is moe.

Hij staat treurig koffie te tappen.

Je moet even naar hem lachen.

Dat doet hem vast goed.

tussendoor even het volgende:

www.deschrijfopleiding.nl

Ben ik zo beter leesbaar?

Roep even hard ‘ja’

Dan weet ik waar ik aan toe ben.

 

Dus, ben ik zo beter leesbaar?

‘Nee’, mag ook.

Maar roep!

Dan voel ik me niet zo eenzaam.

Heeft dan niemand door dat jullie verantwoordelijk zijn voor mijn gemoedstoestand?

Hoe groot moeten die letters zijn dan?

Hallo.

Kan iemand anders even wat muziek opzetten?

Hoi Katelijne.

Het werkt toch!

Joepie.

Wil jij anders even mensen ronselen om naar de tafel van de schrijfopleiding te gaan?

Er zijn hele mooie visitekaartjes.

Ja.

Jet.

Dat is gek.

Ik heb een dialoog, waarvan de helft alleen te horen is.

Dat is ingewikkeld voor anderen om te volgen.

Volgens mijn klasgenoot moet ik gedichten gaan schrijven.

Maar dat is dus best eng.

Ik kan namelijk niet zo goed dichten.

Dus.

Kan jij wel dichten?

Ga dan naar de schrijfopleiding.

En vraag naar de lessen poezie.

Daar kunnen Tessa en Diede je alles over vertellen.

Maar vraag ook maar naar proza.

En naar dramaschrijven.

En naar scenarioschijven.

Get, wat een brede opleiding is het toch.

Vraag, als je toch bezig bent, ook maar naar de blog.

In de tussentijd heb ik treurig nieuws.

De laatste workshop dramaschrijven is zojuist van start gegaan.

De laatste van vandaag dan.

Want in maart is er nog een open dag.

Voor het rollen van een sjekkie kan je beter geen fijne motoriek hebben, hoor ik zojuist.

Maar dat terzijde.

Aan de andere kant.

Tabak en de toneelschool zijn wel nauw verbonden.

Misschien moeten ouders nu even niet meelezen.

Maar mijn inschatting is dat ongeveer de helft van de studenten rookt.

Dat is best gezellig buiten.

En goed voor de tabakszaak tegenover school.

www.deschrijfopleiding.nl

Ik heb vandaag te veel koffie gedronken.

Maar dan ook echt te veel.

Mijn concentratie is een beetje op.

Maar goed.

We zullen doorgaan.

Bent u zich ervan bewust dat de open dag nog maar drie kwartier duurt.

Dus als u nog wat wilt weten, wees dan snel.

Heeft iemand me gemist?

Dat dacht ik al.

www.deschrijfopleiding.nl

Zal ik anders even porno opzetten?

Voor de aandacht?

Op groot scherm.

O, nee.

Dat kan echt niet.

Snel typ door.

Snel.

Heel snel.

Want over dat soort dingen hebben wij het nooit.

Op de schrijfopleiding.

Bent u nu nieuwsgierig waarover wij het nooit hebben?

Dat is dan jammer.

Want ik durf het niet nog eens te typen.

Ah mensen.

Waar komen jullie vandaan?

Jullie zijn dus toch naar de voorstelling van 10 over 3 gegaan.

Jammer wel.

Maar nu het al achter de rug is, hoop ik wel dat het tof was.

Rode petjes met een blauwe band zijn matig mooi.

Misschien niet rood, maar bruin.

Goed, Imre weigert te kijken.

Dus ga ik door naar de mensen met hun jassen aan.

Gaat u weg?

Dat snap ik wel.

Het is een lange dag geweest.

www.deschrijfopleiding.nl

Tot ziens.

 

Ter afsluiting mijn favoriete gedicht, geschreven door mijn klasgenoot Dyllan.

“de buuren maar klaagen

dat dat beest sn bek niet hield

en dat het so naar ouwe chili meurde”

En dan wens ik u nog een goed weekend!

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *