Zwangere vrouw

Poezie


Zwangere vrouw

Vrucht van het leven
Groter wordend kind
Navel die naar voren wilt
Rust, dat haar hand op haar buik ligt
En alles eeuwig jeugdig blijft
Zelfs later als je rood en krijsend tevoorschijn kruipt
En later als je valt en druppels bloed laat bloeien
Als je nieuwe kleren past
Je verliefd wakker wordt, plots
School, werk, vakanties vindt
Boeken leest, door ramen staart
Iets anders wilt, aan vroeger denkt
Zelfs op het aller laatste nog
Als je half gekrompen alleen nog beige draagt
Kan je rimpelend tevreden kijken
Staat het leven oneindigende in je voorhoofd gegrift
Zal er niemand zijn die het uit kan vegen

© Coen Cornelis
Alumnus
www.coencornelis.nl

Reacties (0)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *